ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Στις δημοκρατικές χώρες η Βουλή εκλέγεται από το λαό και η Βουλή εκλέγει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Και πρέπει να αισθάνεται περήφανος ο πολίτης κάθε χώρας για αυτό το θεσμό. Πολύ περισσότερο εμείς σαν έλληνες που βρισκόμαστε στη χώρα όπου άνθισε ο χρυσούς αιώνας του Περικλέως.

Σεβαστέ μου Πρόεδρε έχεις συναντηθεί πολλές φορές με την ιστορία σε πολύ κρίσιμες στιγμές και έδωσες δείγματα αρετής και τόλμης για την Ελλάδα. Γι΄αυτό η Βουλή σε τιμά με ψήφο εμπιστοσύνης στην πλειοψηφία της. Δέξου από ένα ταπεινό αητόπουλο 80 χρονών τις πιο θερμές και ειλικρινείς μου ευχές να φέρεις εις πέρας το δύσκολο έργο που επωμίζεσαι. Εγώ είμαι βέβαιος για αυτό.

Είναι η στιγμή να ξεδιπλωθεί η αφοβία, όπως ακριβώς μας την προβάλει στο άξιον εστί ο μεγάλος μας ποιητής. Τα συσσωρευμένα προβλήματα στην ανθρωπότητα που μας επηρεάζουν και αυξάνουν τις ανησυχίες μας απαιτούν ειλικρινή ενημέρωση.
Ο έλληνας σφυρηλατημένος με αγώνες και θυσίες που του επιβάλλει η ιστορία του, αξίζει μια ειλικρινή ενημέρωση με σοβαρότητα που απαιτεί η στιγμή. Και είμαι βέβαιος ότι θα δώσει το παρόν στο κάλεσμα.

Εμείς που βρισκόμαστε στο τέλος της ζωής μας, είμαστε γνώστες των μεγάλων συμφορών που γνωρίσαμε και θυμόμαστε, και είμαστε βέβαιοι ότι είναι πάντα ίδιος ο λαός. Είναι ο ίδιος λαός που προέρχεται από τα βάθη των αιώνων και έδωσε πολλά χρήσιμα διδάγματα και διορθώνοντας τις αδεξιότητες στο διάβα του θα προχωρά στη προκαθορισμένη πορεία του.

Σεβαστέ μου Πρόεδρε, είσαι Πρόεδρος όλων των προέδρων του κόσμου, ασφαλώς εκείνων που εκλέγονται από τον λαό, και πρέπει να υπενθυμίσουμε όχι μόνο στο λαό μας αλλά πολύ περισσότερο στους Προέδρους της ανθρωπότητας τα διδάγματα για τη καλύτερη εφαρμογή της δημοκρατίας, αρχίζοντας από μια ελάχιστη μνεία του Αριστοτέλη που συμπεριλαμβάνει την εποχή μας, «άριστο πολίτευμα είναι εκείνο όπου ο κάθε πολίτης μπορεί να ζει άνετα, εξασφαλισμένος ο ίδιος και η οικογένειά του», να συνεχίσουμε με το Περικλή «να μην υποφέρει κάποιος τη φτώχεια είναι κακό αλλά να μην μπορεί να την αποτινάξει με την εργασία του είναι κάτι χειρότερο», ακόμα κάτι από Αριστοτέλη «οι σωστοί νόμοι πρέπει να προβλέπουν όλες σχεδόν τις δυνατές περιπτώσεις αφήνοντας όσο το δυνατόν μικρότερη ευχέρεια στην κρίση των εφαρμοστών τους», αξίζει να θυμηθούμε τον Θουκυδίδη που λέει «το να έχεις τους χειρότερους νόμους αλλά να τους εφαρμόζεις σταθερά είναι πολύ ανώτερο από εκείνους που διαθέτουν καλύτερους μεν αλλά δεν εφαρμόζονται». Και τελειώνω με τον Πολύβιο , στη φράση του που πρέπει να σταθούμε με τη δέουσα προσοχή , μας διδάσκει και μας υπενθυμίζει ότι, «από την ιστορία μαθαίνουμε πως τίποτα δεν γίνεται τυχαία αλλά όλα έχουν τις αιτίες τους».

Εξετάζοντας την ιστορία , κατά το δυνατό, διαπιστώνουμε ότι η ανθρωπότητα δεν μπόρεσε ποτέ να εφαρμόσει σωστά τους νόμους που με καλή πρόθεση δημιούργησε, εξ΄ου και το ρητό –δάσκαλε που δίδασκες και νόμους δεν εκράτεις-. Από την Κοινωνία των Εθνών περάσαμε στον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών, φορτωμένοι με ατέλειωτους πολέμους και φτάνοντας στην οικονομική κρίση.

Κύριε Πρόεδρε, ας τα βάλουμε όλα σε αναμονή ακόμα και τον πόλεμο και ας μην έρθει ποτέ, εμείς όμως ας είμαστε έτοιμοι για παν ενδεχόμενο. Ο καπιταλισμός χωρίς πόλεμο δυσκολεύεται να επιζήσει και κατά τη κρίση μου αυτή τη διέξοδο έχει. Τον πόλεμο που προκαλεί με διάφορες δικαιολογίες και προσχήματα. Πότε Κορέα, πότε Βιετνάμ, πότε Κούβα, πότε Αίγυπτος, πότε Γιουγκοσλαβία, πότε Ιράκ, πότε Παλαιστίνη. Και τώρα η δόξα τους έφτασε στη Ταϊβάν. Το θράσος τους ξεπέρασε κάθε όριο.

Τώρα όσο ποτέ άλλοτε επιβάλλονται οι σωστές επιλογές μας. Ο ισχυρός δεν έχει πάντα δίκιο . Να πάρουμε θέση ξεκάθαρη, να υπερασπιστούμε και να συμπλεύσουμε με το δίκιο. Το σήμα της ειρήνης που κρατά ο Λαμπράκης και το προβάλλει στα στιβαρά του χέρια, ξεκινώντας από την τύμβο του Μαραθώνα και ακολουθώντας τη μαραθώνια πορεία του, το «ευ αγωνίζεστε» σ’αυτά τα χαλεπά χρόνια υπάρχει ανάγκη να τον μιμηθούμε και παραγκωνίζοντας οτιδήποτε άλλο, πρέπει να αγωνιστούμε για την ειρήνη. Αξίζει να την έχουμε. Όλοι οι λαοί του κόσμου τη θέλουν, την αναζητούν και είναι έτοιμοι να αγωνιστούν για το πολύτιμο αγαθό, για την ειρήνη. Είναι γνωστό ποιος δημιουργεί και έχει συμφέρον να χρησιμοποιήσει τον πόλεμο σαν μέσο. Είναι οι σκοταδιστές που αναφέρονται και εντοπίζονται με ευτελείς θεωρίες, που επιμένουν και απαιτούν να τις εφαρμόσουν στις σύγχρονες κοινωνίες.

Το μουσείο της Ακρόπολης ενοχλεί αυτούς που θέλουν το σκοτάδι. Τους θαμπώνει το φως. Η λάμψη που εκπέμπει και φωτίζει την ανθρωπότητα. Τους υπενθυμίζω μια λαϊκή παροιμία και να τη λάβουν πολύ σοβαρά υπόψη τους. Πολλές φορές πάει η κολοκύθα στη βρύση και μια δεν γυρίζει. Να αποφύγουν πάση θυσία να δικαιώσουν τον Χίτλερ. Σ’αυτές τις κοινωνίες έχουν θέση όλοι ακόμα.

Αυτό που ζητούν οι σκοταδιστές δεν έχει θέση στην κοιτίδα του πολιτισμού, στην κοιτίδα της δημοκρατίας. Αυτό πρέπει να διδάξουμε στις επερχόμενες γενιές και επαναλαμβάνω και εκλιπαρώ το σεβαστό Πρόεδρο, να συναντηθεί άλλη μια φορά με την ιστορία, να ξεδιπλώσει την αφοβία σαν σημαία και να την αναρτήσει στα ιερά βράχια της Ακρόπολης και να επιβληθεί να ειπωθούν αλήθειες λαξευμένες με τη σμίλη του Πραξιτέλη και αρμονικές σαν τον ήχο της φλογέρας του Πάνα. Πιστεύω στο πολιτισμόπου μπορεί να τον προσεγγίζει το ανθρώπινο μυαλό.

Και θυμουμενος τους στίχους ενός τραγουδιού, λέω κι εγώ, αχ Ελλάδα σ΄αγαπώ και μαζί σου υποφέρω.

ΑΝ ΛΕΙΨΟΥΝ ΤΑ ΠΙΠΕΡΙΑ ΣΟΥ, ΝΑ ΔΩ ΤΑ ΜΑΓΕΙΡΙΑ ΣΟΥ.

«Ενώ ο υιός μάχεται στη Κορέα ο πατήρ συλλαμβάνεται και κλείνεται στη φυλακή για αγροτικά χρέη»

Τίτλος της εφημερίδα Αθηναϊκής , έτος 1952. Ήταν η εποχή που στην ίδια εφημερίδα φιγουράριζε για μεγάλο χρονικό διάστημα «ποιος πήρε τα 193 δις». Ήταν η αναπροσαρμογή του δολαρίου από 15 σε 30 δραχμές που έκανε ο Μαρκεζίνης. Την παραμονή της αναπροσαρμογής έχουν αποσυρθεί από την Τράπεζα της Ελλάδος 193 δις δραχμές και έχουν μετατραπεί σε δολάρια. Πρωτοφανές και ασύλληπτο κέρδος.

Την ίδια νύχτα εάν είχες 50 χιλιάδες γινήκανε 25. Έτσι βγήκε ο τίτλος της εφημερίδας που θέτει το ερώτημα ποιος πήρε τα 193 δις. Θα αναπροσαρμοστούνε τα πάντα. Οι καραβοκύρηδες θα γίνουν αυτοδημιούργητοι εφοπλιστές μαζί με κάτι πολεμικές αποζημιώσεις. Σιγά σιγά θα ξεφυτρώσουν καμινάδες εργοστασίων και ξενοδοχειακές μονάδες.

Η αναπροσαρμογή θα φτάσει και στον πληθυσμό. Θα γίνει εμφανές. Η Αθήνα μεγαλώνει, η επαρχία ερημώνει, όλοι οι ήρωες του Γράμμου θα γίνουν θυρωροί στο Κολωνάκι, όλοι οι ανταρτόπληκτοι υπηρετικό προσωπικό. Πολλοί γίνονται βιομηχανικοί εργάτες, αφού πρώτα έπρεπε να γραφτούν στο σύλλογο του Αγίου Αθανασίου., αντίστοιχο της πρόνοιας.

Όσο για το δημόσιο, θα έπρεπε να έχεις πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων. Αυτό το είχαν καθαρό ως επί το πλείστον οι συνεργάτες των Γερμανών. Έτσι, σιγά σιγά θα έρθει η στιγμή που θα ακούσουμε από το Καραμανλή ότι η μετανάστευση είναι ευλογία για το τόπο.

Μ΄εχει πλησιάσει ο αστυνόμος του χωριού μου και αφού με κέρασε καφέ, με πολύ ευγενικό τρόπο μου είπε εάν θέλω να με βοηθήσει να πάω στην Αυστραλία. Του δηλώνω ότι δεν ενδιαφέρομαι και με κατηγορηματικό τρόπο του είπα «ούτε μια πιθαμή έξω από την Ελλάδα, αλλά με παραξενεύει το ενδιαφέρον σας». Και πήρα την απάντηση, ήταν ειλικρινής μαζί μου, και σε έντονο ύφος μου είπε «γιατί θέλω να διώξω μια λόγχη από τη πλάτη μου.

Το αναφέρω γιατί θέλω να δώσω μια εικόνα που επικρατούσε στη μεταεμφυλιακή εποχή και τώρα κάτι τέτοιο υποψιάζομαι με τους αγρότες. Ότι περισσεύουνε. Και όχι μόνο. Είναι και επιζήμιοι. Μετά τη κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και στην ασυδοσία του καπιταλισμού μύρια κακά έπονται. Ο ομφάλιος λώρος της Αθήνας είναι η επαρχία και οι εναπομείναντες αγρότες. Εάν δεν το συνειδητοποιήσουμε, κλαίνε τα χάνια για άλογα και τα τζαμιά για αγάδες. Και εάν έχουν μερικοί τη ψευδαίσθηση ότι μας καλύπτουν πλήρως και με φθήνια οι ξένες αγορές θα τους υπενθυμίσω μια λαϊκή παροιμία που λέει «σαν λείψουν τα πιπέρια σου, να δω τα μαγειριά σου».

Το πρόβλημα δεν είναι τωρινό. Θα σας θυμίσω συζήτηση στη Βουλή. Στη περίοδο Καραμανλή γινόταν συζήτηση για τα σιτηρά. Στη Λάρισα βγαίνει ο αυγερινός και ο Ροδόπουλος, κατά το τύπο της εποχής, και είπε κατά λέξη ωχ ρε αδερφέ ας καλλιεργήσουν κάτι άλλο από σιτάρι. Ο κόσμος ας τρώει περισσότερα αγαθά και λιγότερο άρτο. Υποψιάζεστε τι έγινε στη Βουλή. Αντάλλαξαν βαριές εκφράσεις με χυδαία αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, όπως π.χ. «σκοτώστε με λουκουμόσκονη» και άλλες χυδαιότητες. Ύστερα βέβαια ήρθε η σωτήριος επανάσταση και χάρισε όλα τα χρέη των αγροτών, γνωστό στους πάντες, εκτός από τους αυτοεξόριστους αγωνιστές της Δημοκρατίας που δεν πήραν χαμπάρι τι έγινε και γι΄αυτούς το υπενθυμίζω.

ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ

Λετε να βγει αληθινός ο πατήρ Μάξιμος όταν ισχυρίζεται ότι έρχεται η δευτέρα παρουσία και μάλιστα το προσδιορίζει το 2012? Και επειδή εγώ δεν έχω καλές σχέσεις με προφήτες και γενικότερα με μυστήρια και δοξασίες , ποτέ δεν σκέφθηκα για ότι κακό υπέστη η ανθρωπότητα και ότι χειρότερο υποστεί, ότι θα είναι θεϊκή βούληση . Επί πλέον πιστεύω αυτό που εκφράζει ο λαός μετά Χριστό προφήτης γάϊδαρος, και είδαμε σε τηλεοπτικό σόου ο πατήρ Μάξιμος να προβάλει την προφητεία του τυπωμένη σε βιβλίο και τον πατέρα Τσάκαλο να του καταλογίζει ότι η προφητεία του έχει κίνητρα κέρδους και σε πρόχειρο λογαρισμό είχε ξεπεράσει 300 χιλιάδες εισπράξεις.

Ολα αυτά πρέπει να μας ανησυχούν όχι ότι ο πατήρ Μάξιμος προφητεύει την συντέλεια του κόσμου αλλά ποια είναι τα κίνητρα. Αν είναι οικονομικά ή προφητικά. Εκείνο που φοβάμαι και πρέπει να μας ανησυχεί είναι τα παράξενα φαινόμενα στη μετάλλαξη των προσώπων και γενικότερα στις κοινωνίες. Την ίδια στιγμή που βλέπουμε ότι ο Μπους κρατώντας στα χέρια του την αγία γραφή, την παλαιά και την κενή διαθήκη, καμμιά από τις δύο δεν είναι άξια λόγου για μένα. Οσες φορές επιχείρησα να τη μελετήσω βρέθηκα σε δίλημμα εάν διαβάζω θρησκευτικό βιβλίο ή το ολοκαύτωμα του Νταχάου που στην αγριότητα το ξεπερν κατά πολύ στο σφάξιμο των Χανανέων που τους σφάγιασε ο θεός.

Εκείνο που με προβληματίζει ακόμα περισσότερο είναι η μετάλλαξη του Μπους που κάνει το σταυρό του με μαθηματική ακρίβεια που ούτε ο σεβασμιότατος Δεσπότης Ανθιμος δεν παρουσιάζει κατά τη καθορισμένη προσευχή του. Τέτοια ακρίβεια μεταφέροντας την δεξιά του χείρα από το δόξα πατρί του προσώπου του στο κοιλιακό χώρο, αριστερά στο στήθος, δεξιά και αριστερά.

Εκείνο που με φέρνει πιο κοντά στις ανησυχίες μου είναι όταν και ο Πούτιν παίρνει την ευλογία του Πατριάρχη Μόσχας. Δεν γνωρίζω εάν είναι άπασα των ρωσικών βασιλείων, ποσώς με ενδιαφέρει. Αλλού είναι το πρόβλημα. Τι χαλκεύουν για την ανθρωπότητα. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο. Ο καπιταλισμός χωρίς πόλεμο κινδυνεύει να χάσει τον έλεγχο. Το πρόβλημά τους είναι ποια αιτία θα προβάλουν για να τον ξεκινήσουν. Κάτι ψιθύρους που ακούμε ότι επίκειται σύγκρουση πολιτισμών, αυτό δεν είναι επαρκές. Πάντως είμαι βέβαιος κάτι ετοιμάζουνε. Σημάδια υπάρχουν πολλά για να ταιριάξουνε ότι ο θεός θα τιμωρήσει. Και αγγέλους με σπάθες θα στείλει και τον Χίτλερ μεταλλαγμένο. Να ευχόμεθα να μην παρουσιαστεί ο Στάλιν μεταλαγμένος και τότε εάν είναι εξοπλισμένος με την πείρα που χρειάζεται και ξυπνήσει μέσα του το παρελθόν πρώτα πρώτα θα αρχίσει από τη Παπαρήγα που θα πάει άδικα σαν εχθρός του λαού.

Με αυτούς που δεν θα ασχοληθεί καθόλου είναι η Κουμουνδούρου. Εαν αποφασίσει να παρασημοφορήσει κάποιον από το Κοινοβούλιο ασφαλώς θα είναι ο Καρατζαφέρης. Εαν λέω, εάν έχουμε λόγο από το Θεό να βγάλει τη μάσκα και να φανερωθεί ενώπιον μας ατόφιος. Γιατί αυτό το κρυφτούλι που παίζει μου τη δίνει και μπορεί να εκφραστώ απρεπώς. Σε κάποια στιγμή όπως όλα μεταλάσσονται , οι όροι μπορεί να αντιστραφούν. Οπως λέμε φωνή λαού οργή θεού ,μπορεί να πούμε οργή λαού εξαφάνιση θεού.

Ας προβληματιστεί και ο θεός μια φορά γιατί όλα αλάζουν και όλα γίνονται χωρίς τη βούλησή του και η επέμβασή του όσο ποτέ άλλοτε είναι αναγκαία. Δεν ξέρω τι θα κάνει πάντως μην σκεφθεί να ξαναστείλει το γιό του γιατί τη πρώτη φορά τα έκανε μούσκεμα και βρέθηκε στο σταυρό εν μέσω δύο ληστών.

ΤΟ ΛΥΚΟ ΤΟΝ ΚΟΥΡΕΥΑΝΕ ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΑΝ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ...

Μια θύμηση που έχω που με προβληματίζει όταν παρακολουθώ τα γεγονότα . Η κατάρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού. Θυμάμαι πως έφτασε η είδηση στο δυτικό κόσμο. Σε πολλούς υπήρξε υπερβολικό ενθουσιασμός, σε πολλούς άλλους σκεπτικισμός. Εκατομύρια ανά το κόσμο συνειδητοποιημένοι οπαδοί του υπαρκτού σοσιαλισμού και μελετητές της θεωρίας του Μαρξ χωρίς να υπερβάλλω, θα γίνουν ναυαγοί σε απέραντα πελάγη.

Εμείς οι απλοί άνθρωποι του λαού βρισκόμαστε στην αναμονή του ότι προκύψει. Κάθε κατάρρευση έχει συνέπειες που συνήθως εξαφανίζουν λαούς, δημιουργούν τσουνάμια και όπως καλά γνωρίζουμε φέρνει ανυπολόγιστες καταστροφές. Παρομοίωση που κάνω με την κατάρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και δεν είναι άσχετη. Ακούγοντας τον υπουργό της μπασταρδεμένης σοσιαλιστικής κυβέρνησης να τονίζει ότι βρισκόμαστε υπό κατάρευση και να λεέι χαρακτηριστικά, δεν υπάρχει σάλιο, και οι άνεργοι ανέρχονται σ΄ενα εκατομύριο, τρομάζω στη σκέψη αυτής της κατάρευσης.

Το φοβερό είναι η κριτική που ασκείται εις βάρος της χώρας μας από μπερδεμένους φίλους και ύποπτους εχθρούς. Είναι ότι χειρότερο μπορεί να δημιουργηθεί στη ψυχολογία του λαού. Θα τον προβληματίσει γις τις επιλογές που έκανε πιστεύοντας ότι υπερασπίστηκε και πήρε θέση για πλήρη ελευθερία όπως στο δυτικό κόσμο, που ο καθένας από εμάς πίστεψε ότι είναι το ιδανικό που ταιριάζει στο σύγχρονο άνθρωπο.

Τα πρώτα σημάδια της κατάρευσης συσωρεύονται από την ασυδοσία της ολιγαρχίας που έφτασε πια στο σημείο να τρώει τις σάρκες της. Δεν άφησε κατά τη λαϊκή έκφραση, τίποτα όρθιο, δεν υπάρχει καμμιά πρόβλεψη. Εκείνο που διακρίνεις είναι ο υπερπλουτισμός σε μια ακαθόριστη τάξη ανθρώπων και η φτώχεια να ακμάζει σε καθορισμένες τάξεις που πλήττονται και συνθλίβονται. Είναι η μεσαία τάξη και αναπόφευκτα η εργατική τάξη που είναι καθόλα συνδεδεμένη με τη μεσαία. Η εργατική τάξη πλήττεται ανυπόφορα γιατί δεν έχει αποθέματα για να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση ειδικά στην Ελλάδα όπου εκφράζεται με σαφή τρόπο, μεροδούλι - μεροφάι και αν δεχτούμε τον όρο μωραίνει και εξουδετερώνει κάπου εκεί βρισκόμαστε. Η μωρία είναι εμφανής και το πιστοποιεί η συμπεριφορά μας στη καθημερινότητα. Μου θυμίζει μια συμβολική παροιμία που ταιριάζει απόλυτα με την εποχή μας. Το λύκο το κουρεύανε κι αυτός έλεγε που πάνε τα πρόβατα. Ο λύκος δεν είχε συνειδητοποιήσει το τέλος του, ότι το κούρεμα ήταν για να διευκολυνθεί το γδάρσιμο που θα ακολουθήσει.

Με τόσα ακατανόητα που συμβαίνουν και που βιώνει ο εργάτης και κάθε βιοπαλαιστής και όπως αντιδρούμε δείχνουμε ότι βρισκόμαστε στο στάδιο της μωρίας. Ενα αδιάψευστο στοιχείο είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τη λαίλαπα της συμφοράς γιατί περί αυτού πρόκειται. Τώρα βρισκόμαστε στο κούρεμα και είμαι βέβαιος ότι θα επακολουθήσει και το γδάρσιμο και αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι η ένταξή μας στη νομισματική ένωση της Ευρωπης δεν μας εξασφάλισε το μεροδούλι. Εκείνο που ασφαλώς έχει εξασφαλίσει είναι αυτοί που κατέχουν το χρήμα να είναι χρήμα που διακινείται ελεύθερα. Το να κλέβεις δραχμές δεν είχε καμμιά αξία. Οταν κλέβεις ευρώ ξέρεις ότι είναι νόμισμα με κύρος, εκτός του ότι σε κάνει ευρωπαίο σου παρέχει πλήρη ασφάλεια και συνδέεται με τα σαλόνια όλων των κλεφτών.

Ποιός να το φανταζόταν όταν μας το μοστράριζε ο πρωθυπουργός Σημίτης στα ατροφικά χεράκια του και το κουνούσε σαν το μάνα εξ ουρανού , πως να φανταζόμασταν ότι ένα τόσο αξιόπιστο νόμισμα θα το συλλέξουν τα κλεφτρόνια και θα μείνουν τα ταμεία άδεια και θα ωρίεται ο κατέχων το δαχτυλίδι της εξουσίας που του το πρόσφερες αφιλοκερδώς για να συνεχίσει το θεάρεστο έργο του, ο γνωστός γιωργάκης, εγγονός του αυτοπροσδιοριζόμενου πατέρα της δημοκρατίας, να ωρίεται που πήγαν τα λεφτά. Που πήγαν κύριε Πρωθυπουργέ? Βρίσκονται στο άντρο της ακολασίας, στη ξακουστή Ελβετία που κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου όλοι οι διαπλεκόμενοι τη φύλαξαν σαν κόρη οφθαλμού γιατί θέλανε να διαφυλάξουν τα χειρόγραφά τους. Εκεί είναι και οι πολεμικές αποζημιώσεις, εκεί είναι και το σχέδιο Μάρσαλ, εκεί πήγανε και οι επιδοτήσεις της πολυσυζητημένης ευρωπαϊκής ένωσης.

Και θέλετε να μάθετε τι άλλο βρίσκεται εξασφαλισμένο εκεί? Ολο το πλιάτσικο των δοσίλογων και των μαυραγοριτών της κατοχής και θα σας υπενθυμίσω τι έχει ειπωθεί τη Βουλή από βουλευτή της Ενωσης Κέντρου τον Βασιλάτο. Οταν ο αυτοεξόριστος Κωνσταντίνος Καραμανλής βρέθηκε στο Παρίσι και ερωτά ο βουλευτής πως συντηρείται μήπως τον συντηρεί ο φίλος του ο δοσίλογος Γκέρτσος. Ο έχω ώτα ακούει κύριε πρωθυπουργέ. Ακουσε το γερασμένο αητόπουλο.

ΜΙΑ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΑΠΟ ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Βρίσκομαι Ζαϊμη και Στουρνάρα. 24 Δεκέμβρη 1944. Είμαστε κατά την έκφραση του Ηλία του Τσιριμώκου τα μπαρουτοκαπνισμένα παλικάρια του ΕΛΑΣ και έχουμε εμπλακεί σε άνιση μάχη, σε άνισο αγώνα. Τα όπλα που κρατάμε στα χέρια μας τα έχουμε αποκτήσει εξουδετερώνοντας εχθρούς της πατρίδας μας και που δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανένας και θα το κρίνει η ιστορία που κυνηγά το ψέμα και προβάλει την αλήθεια.

Απέναντί μας είναι κατά τη λαϊκή έκφραση το κακό συναπάντημα. Θέλω να αποφύγω να γράψω οτιδήποτε μπορεί να θίξει πρόσωπα, απλούς στρατιώτες και αξιωματικούς. Σε αυτούς που θα είμαι αμίλικτος και τους κατονομάσω επιεικώς δολοφόνους είναι οι πολιτικοί που δημιουργησαν τον εμφύλιο σπαραγμό και θα προσπαθήσω να τους κατανέμω ευθύνες και να τονίσω ότι η μη αναμόχλευση των παθών, εύρημα δικό τους, δεν εξυπηρετεί σε τίποτα άλλο μόνο στο κουκούλωμα των ευθυνών τους για τη συμφορά του εμφυλίου σπαραγμού.

Σε αυτά τα Χριστούγεννα έχουμε μια επίσκεψη κάθε άλλο παρά ευχάριστη. Είναι ο Τσώρτσιλ, έρχεται να επισκευθεί την αιμοραγούσα Αθήνα που με εντολή του ισοπεδώνει τα πάντα ο στρατός του. Αυτός ο αδίστακτος αποικιοκράτης, αδιάψευστη αλήθεια που είναι η Κύπρος, αυτόν τον ραδιούργο θα τον δέσει ο Στάλιν φιόγκο και θα τον κάνει ένα ανθρωπάκι. Θα τον ραπίσει πολλές φορές αρχίζοντας από την πολυσυζητημένη Γιάλτα που ειδικά στην Ελλάδα στήριξαν όλα τους τα εγκλήματα. Ακόμα και τον εμφύλιο, ένα σωρό εγκλήματα όλα πηγάζανε από τη Γιάλτα. Τη Γιάλτα διατυμπανιζε διπλωμάτης καριέρας που είχε υπηρετήσει στο σιδηρούν παραπέτασμα. Ελεγε με νόημα και χιούμορ το σημαντιότερο που έγινε στη Γιάλτα ήταν να αλλάξει θέση το πούρο του Τσόρτσιλ και εξηγούσε τι ακριβώς έγινε και ειδικά στην Ελλάδα.

Η Γιάλτα αφορούσε τα κράτη που είχαν συμπλεύσει στον άξονα του Χίτλερ και η συμφωνία ήταν ξεκάθαρη. Οσα κράτη ελευθερωθούν από τα συμμαχικά στρατεύματα από αυτά τα κράτη μαζί και η Γερμανία θα βρίσκονται 50 χρόνια στην επίβλεψή τους. Εδώ αρχίζει η πιο μεγάλη διπλωματική σκακιέρα. Τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν είναι αδιάψευστοι μάρτυρες και θέτω ένα ερώτημα. Δεν σας κάνει εντύπωση με τη λήξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου να κατέχονται τα Βαλκάνια και το Βερολίνο από τους Ρώσους? Πιστεύετε ότι ο Τσώρτσιλ στην Γιάλτα ενδιαφέρθηκε μόνο για την Ελλάδα και εγκατέλειψε όλα τα άλλα στους Ρώσους? Οι Ρώσοι στην Ελλάδα αυτό που θέλανε και το πέτυχαν ήταν να εμπλακεί η Αγγλία με τις δυνάμεις της αναγνωρισμένης και από τους ίδιους εθνικής αντίστασης, με το ΕΛΑΣ - ΕΑΜ. Ο ραδιουργός Τσώρτσιλ έχει ενημερωθεί από τους στρατηγούς του ότι υπάρχει βεβαιότητα οι Ρώσοι να μην μπορέσουν να εισέλθουν στο γερμανικό έδαφος και επιδιώκει μια ανακωχή κάπως ευνοϊκή για τη Γερμανία και να συνεχίσει να υπάρχει σαν Γερμανία και ασφαλώς να μετατραπεί σε σύμμαχο των άγγλων που τα όνειρα του Τσόρτσιλ είναι η εξουδετέρωση των κομουνιστών και από εκεί που πηγάζουν.

Θα αναφέρω κάτι χαρακτηριστικό. Είσοδος των ρώσων στη Γερμανία . Ο Στάλιν παρουσιάζει όπλα που κατά τη διάρκεια του πολέμου δεν τα είχε χρησιμοποιήσει και τώρα ανατρέπει τις προσδοκίες του Τσόρτσιλ και με αυτό το κλίμα θα μεταβεί ο Στάλιν στη διάσκεψη που ακολουθεί στο Ποτσδαμ που θα ανακοινώσει ο Τρούμαν τη κατασκευή της ατομικής βόμβας. Η ψυχραιμία του Στάλιν να γίνεται ανυποχώρητος στη συζήτηση για το Πολωνικό θα δημιουργήσει υπόνοιες και θα προβληματίσει Τρούμαν και Τσόρτσιλ ότι μπορεί να έχουν προηγηθεί στη διάσπαση του ατόμου και όπως με καινούργια όπλα μπήκαν στη Γερμανία και τα Βαλκάνια, σκέφτονται μήπως βρεθούν προ εκπλήξεων αντί για οφέλη που περίμεναν με την αναγγελία της ατομικής βόμβας .

Τους προβληματίζει. Αυτός ήταν ο Στάλιν που μπορούμε να του καταλογήσουμε πάρα πολλά άσχημα για ένα όμως που μας ενδιαφέρει είναι σίγουρο. Το ρόλο που έπαιξε για την ειρήνη στην ανθρωπότητα. Ας γυρίσουμε να δούμε τη γύμνια του Τσόρτσιλ. Βερολίνο μόλις έχουν προλάβει να πέσουν με αλεξίπτωτα για να διεκδικήσουν μερίδιο οι αμερικάνοι. Γνωστό αυτό, ο αποκλεισμός που τους υποχρεώναν οι Ρώσοι να επικοινωνούν μόνο δια αέρος και προέκυψαν δυο Γερμανίες η ανατολική με πρωτεύουσα το Βερολίνο και η δυτική με πρωτεύουσα τη Βόνη. Από εκεί ξεκινά ο ψυχρός πόλεμος και φτάνουμε στο τείχος του αίσχους κατά τη ρήση των δυτικών που δεν είχε άλλο σκοπό παρά να συνετίσει τους δυτικούς ότι οι ρώσοι δεν είναι διατεθειμένοι να χάσουνε τίποτα από αυτά που κέρδισαν κατά τη διάρκεια του πολέμου και θα έρθει η σειρά της Ουγγαρίας και της Τσεχοσλοβακίας που την ισοπεδώνουν για να επιβάλουν την τάξη όπως είχε κάνει ο Τσόρτσιλ το 1944 στα δεκεμβριανά. Εδώ ταιριάζει η παροιμία το κάμεις λάβεις έφτασε κοιλιά μη σε πονέσει.

Ο πρόιμος θάνατος του Λένιν και ο θάνατος του Στάλιν έφεραν πολλά αρνητικά στους καταπιεζόμενους λαούς στο κόσμο και επειδή και τώρα τα προβλήματα πληθαίνουν στους λαούς στην αρχή του εικοστού πρώτου αιώνα βρισκόμαστε σε αναμονή του καινούργιου ηγέτη. Οι συνθήκες βοηθάνε για ένα νεό ξεκίνημα. Εγώ λόγω της φθοράς του χρόνου σύντομα θα αποδημήσω. Οπως και ο Παλαμάς είπε στα στρατευμένα νιάτα που φευγανε για το μέτωπο δεν έχω άλλο να σας πω κανένα, μεθύστε με τ΄αθάνατο κρασί του εικοσιένα και εγώ σαν καταπιεζόμενος εργάτης λέω να είστε νέοι πάντα μεθυσμένοι και εμπνευσμένοι από το νέκταρ της Οκτωβριανής επανάστασης και να θυμάστε και τώρα υπάρχουν Μαρίες Αντουανέτες και Τσαρίνες και Ρασπούτιν και διευθαρμένοι ηγέτες και παπάδες αι τώρα υπάρχουν αυτοί μας ετοιμάζουν τσεκούρι και μπαλτά. Για τους λαούς χαλκεύουν τα πιο σκλήρά δεσμά. Μη περιμένετε το μάνα εξ΄ουρανού. Ξεχάστε το. Και θυμηθείτε όπως έλεγαν οι έλληνες, συν Αθηνά και χείρα κίνει.

ΞΕΚΙΝΗΣΤΕ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΖΩΗ.

Μιά δήλωση του κυρίου Καρατζαφέρη στη Βουλή των Ελλήνωνπου πέρασε απαρατήρητη και χωρίς να σχολιαστεί από κανένα μέσο και λησμονήθηκε γρήγορα. Οχι ότι δεν ήταν αξιόλογη, ίσα ίσα μιλούσε για τη κρίση της οικονομίας μας και παρουσίαζε λύσεις. Και τότε είπε επί λέξη "εάν η Παναγιά της Τήνου διέθετε το θησαυρό της θα έφτιαχνε η οικονομία της χώρας μας"

Συμπληρώνοντας κι εγώ θα γράφαμε στη σόλα του τσαρουχιού μας τον Αλμούνια. Εκείνο που θέλω να επισημάνω είναι ότι εκτός του ότι είμαι απόλυτα σύμφωνος με το κύριο Καρατζαφέρη, ξαναφρεσκάρισα τη μνήμη μου. Στην αναζήτηση του θεού όπως σε κάθε ένα έτσι και σε μένα όταν προβάλεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Τήνου σε προσκαλεί να την επισκεφθείς. Το θέαμα όμως είναι αποκαρδιωτικό όταν βρεθείς εκεί που σμίγει ο πόνος και η δυστυχία, η σύγχιση με τη λογική. Χάνεις το κουράγιο και τη δύναμη να προσευχηθείς. Σε καταλαμβάνει το δέος της αμφισβήτησης. Ανθρώπινα μέλη μεταφέρονται σε κόπιες όλα χρυσά, ενώπιον της Παναγίας, συνοδευόμενα με αναφιλητά και κλάματα ενώπιον της εικόνας. Και ακούς "Παναγιά μου στο έφερε όλο χρυσό το πόδι".
Και ονομάζει το χέρι ή το πόδι ή το κεφάλι για να το γιάννει. Και εάν τα οικονομικά σου είναι καλά χαλάλι της και ένα χρυσό χέρι. Εάν όμως πουλήσεις το χωράφι σου για να πας χρυσό πόδι στη Παναγία για να το γιάννει από το πόνο είναι χωρίς ίχνος λογικής. Είναι αγυρτιά και δεν είναι σωστός ο προσδιορισμός ο θησαυρός της Παναγίας της Τήνου.

Ο σωστός προσδιορισμός είναι ο θησαυρός που μαζεύει το παπαδαριό πουλώντας ελπίδα. Τι κρίμα γι αυτούς, είχε κατέβει ο Χριστός για να τους διώξει από τον οίκο του πατρός του και τον σταύρωσαν και χωρίς να αλλάξουν νοοτροπία ακόμα και ενδυμασία συνεχίζουν ακάθεκτοι το ανόσιο έργο τους. Οταν η δυστυχία και ο πόνος προσφέρονται για εκμετάλλευση δεν έχετε το δικαίωμα να ισχυρίζεστε ότι συγχρόνως αντιπροσωπεύετε το θείο. Προσέξτε σιγά σιγά γίνεται αντιληπτό ότι οτιδήποτε άλλο είστε εκτός από αντιπρόσωποι και εντεταλμένοι του θεού. Δεν βρίσκεστε σε ασκητία που επιβάλεται όχι από τον θεό αλλά από οικουμενικές αποφάσεις και κανόνες που θεσπίστηκαν κατά περιόδους. Τα έχετε γραμμένα όλα στα παλιά σας τα παπούτσια, όπως το εκφράζει και ο λαός.

Αυτοσκοπός σας είναι το κέρδος και η συντήρηση των δακρύων και πλέον δεν κρατάτε ούτε τα προσχήματα. Γίνεστε και προκλητικοί όταν παρουσιάζετε πολυτελή διαβίωση, πολυτελείς λιμουζίνες και αφθονο υπηρετικό προσωπικό. Αυτές τις μέρες που παλεύει η ζωή με το θάνατο έρχεται το σύμβολο της ζωής ο κρίνος που πρόσφερε ο άγγελος στη Μαρία και της διαμηνούσε ο κύριος με τα σου και θα οδηγηθεί να γεννηθεί στη φάτνη των αλόγων ταπεινά όπως όλοι οι ταπεινοί αυτού του κόσμου. Ξεκινήστε μια καινούργια ζωή όπως του Χριστού και εάν χρειαστεί για τη σωτηρία της ανθρωπότητας δεχτείτε και τη σταύρωση. Δώστε χαρά σε κάθε έναν που την αναζητά. Μπορεί να μη ζητά τροφή, μπορεί να ζητά πατρικό χάδι. Ο κόσμος νοιώθει ότι βρίσκεστε σε ερημιά. Οι ανακατατάξεις και οι μετακινήσεις πληθυσμών και οι δυνάμεις που παρουσιάζει κάθε πολιτικό σύστημα να προσφέρουν στον άνθρωπο τα απαραίτητα για τη ζωή.

Εγγυμονεί κινδύνους και βρίσκεστε σε αναζήτηση ιδεών και πολιτισμών. Μια πολύ μεγάλη ευθύνη φέρουν οι θρησκείες που παίζουνε ρυθμιστικό ρόλο στις κοινωνίες και τις διαμορφώνουν κατά το δοκούν.

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΕΠΟΧΕΣ.

Η μετανάστευση είναι ευλογία για το τόπο. Δήλωση του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1956. Και ερήμωσαν τα χωριά. Τότε το χωριό μου είχε 500 κατοίκους και τώρα που το επισκέπτομαι δεν ακούγεται φωνή γαϊδάρου. Ούτε ακούς τροκάνι προβάτου. Οταν πλησίαζα με αναμένα τα φώτα του αυτοκινήτου διέκρινα μέσα στο σκοτάδι αλεπούδες και φαινόταν να αναρωτιούνται ποίος είναι αυτός ο παράξενος επισκέπτης.

Και πέρασε από τη σκέψη μου η συμβουλή του αστυνόμου που με προέτρεπε να μεταναστεύσω και του δήλωνα, εγώ δε πρόκειται να βρεθώ ούτε σπιθαμή έξω από την Ελλάδα, αλλά με παραξενεύει το ενδιαφέρον σας. Ηταν ειλικρινής μαζί μου και μου έδωσε την απάντηση. "Γιατί θέλω να διώξω μια λόγχη από τη πλάτη μου". Γι΄αυτό η μετανάστευση ήταν ευλογία για το τόπο.

Πρώτα πρώτα παρείχε ασφάλεια αφού κάθε πικραμένος θα έπαιρνε το δρόμο της ξενιτειάς. Χαράς το πράγμα. Ολοι οι επονίτες ήταν μιάσματα της κατοχής μυημένοι στους εαμοβούλγαρους κομουνιστές, επικίνδυνοι εχθροί της χώρας. Και ερευνόντας στη μνήμη μου που όσο και να θέλουν μερικοί να αμφισβητήσουν, ανακαλύπτω εκτός από τη μετανάστευση και άλλα ευτράπελα από τη βασιλευομένη δημοκρατία.

Εφημερίδα Αθηναϊκή. "Ενώ ο γιός μάχεται στη Κορέα ο πατήρ συλαμβάνεται και κλείνεται εις τας φυλακάς για αγροτικά χρέη" και στη πρώτη της σελίδα για πολλά χρόνια έγραφε "ποιός πήρε τα 193 δις " ηταν η αναπροσαρμογή του δολαρίου από το Μαρκεζίνη από 15 έφτασε 30 το δολλάριο. Τη παραμονή όμως της προσαρμογής έχουν ανασυρθεί από τις τράπεζες 193 δις δραχμές και γινήκανε δολάρια. Λόγος του Μαρκεζίνη στη πλατεία Συντάγματος. "Αθηναίες και Αθηναίοι, είμαι βέρος Αθηναίος και δεν θα ήθελα για κανένα λόγο η ελληνική οικονομία να διατελεί υπό προθεσμία "

Από τα 190 δις και από τις πολεμικές αποζημιώσεις, με τα λιμπερ (καράβια) ξεπετάχτηκε το ελληνικό δαιμόνιο των αυτοδημιούργητων ελλήνων εφοπλιστών και έγινε η ανακατανομή του πληθυσμού. Ολοι οι ήρωες του Γράμμου θα γίνουν θυρωροί στο Κολωνάκι. Ολοι οι ανταρτόπληκτοι υπηρετικό προσωπικό. Αντε να γίνει και κάποιος βιομηχανικός εργάτης. Οσο για το δημόσιο χρειάζεται πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων που μόνο οι ταγματασφαλίτες το έχουν καθαρό.

Τι θυμάται το γεροξεκουτιασμένο γερασμένο αητόπουλο. Κάποιοι που φωνάζανε "Βάστα Ρόμελ", αλλά δε βαριέσαι και Σκόμπυ να φωνάζανε το ίδιο ήταν. Γειά σας ταγματασφαλίτες, χωροφύλακες και χίτες. Ας έχετε υπόψη σας ότι εγώ θλίβομαι για όλους τους σκοτωμένους και σύντομα θα κυκλοφορήσω ένα βιβλίο και εντοπίζω τους ηθικούς αυτουργούς. Βέβαια όσο μπόρεσα, γιατί δεν είναι εύκολο να προσεγγίσεις αρχεία και πρόσωπα. Αλλά καλώ τους απογόνους του γηραιού συνταγματάρχη Διονυσίου Παπαδόγγωνα να ερευνήσουν τη δολοφονία του . Προσωπική μου γνώμη ο Παπαδόγγωνας βρέθηκε στις συγκυρίες του πολέμου σε λάθος καραούλι. Δεν του ταίριαζε ο όρος προδότης γι αυτό τον δολοφόνησαν, γιατί γνώριζαν ότι θα πει την αλήθεια. Γι΄αυτό τον δολοφόνησαν. Γιατί ο Παπαδόγκωνας δεν έπαιζε με την ιστορία και θα τους αποκάλυπτε όλους.

Ολοι θα κριθούν από την ιστορία. Εμείς θα έχουμε αποδημήσει, θα την διαβάσουν οι επερχόμενες γενεές και θα μας κρίνους όλους.