Παρασκευή, 21 Μαΐου 2010

ΟΙ ΜΑΓΚΟΥΡΟΦΟΡΟΙ

Οι μαγκουροφόροι ήταν το παρακράτος. Χρησιμοποιούταν από τον εκάστοτε πολιτικό φορέα μέσω του τοπικού κοματάρχη. Ειδικά στην επαρχία, σε κάθε πολιτική αναμέτρηση. Δεν ήταν ενιαίο σώμα. Μοιράζονταν σε ομάδες που κάθε ομάδα διοικούτο από το κοματάρχη.
Ο μαγκουροφόρος είχε ιδεολογία και αιτιολογούσε τη παρουσία του ισχυριζόμενος πως "όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος". Αγνωστο πόσα κεφάλια είχαν σπάσει με το αιτιολογικό του ισχυρισμού τους και δεχτήκανε τον κανόνα της ιδέας του μαγκουροφόρου.

Τώρα ο θεσμός αυτός σιγά σιγά έχει ατονίσει και τη θέση του την έχει καταλάβει επάξια η τηλεόραση χωρίς να σου σπάει το κρανίο σου, σου διοχετεύει ότι τη συμφέρει με επιστημονικό τρόπο και αρκετά πολιτισμένα. Εχει γίνει στη κατοικία μας τακτικός θαμώνας του καφενείου. Πολλές φορές εαν χρειαστεί γίνεται και συνομιλητής μας και ούτε καν υποψιάζεσαι ότι θέλει να μας υποτάξει και να μας μετατρέψει σε αγέλη προβάτων. Η τηλεόραση είναι ο στυλοβάτης του καθεστώτος. Την κατευθύνουν καλοπληρωμένοι γκεμπελίστες. Ενα από τα βασικά της στοιχεία είναι η ομορφιά. Ετσι υποχρεόνομαι να υπενθυμίσω τη λαϊκή παροιμία "η ομορφιά είναι μπάλωμα και η γνώση είναι βασίλειο"

Η τηλεόραση υπερτερεί σε ομορφιά σε αυτό που δεν μπορείς να φτιάξεις. Κι επειδή το κράτος είναι ανύπαρκτο στην απουσία του προβάλλεται η τηλεόραση σε σημείο να εξασκεί δρυμίτατη κριτική στον πολιτικό κόσμο φτάνοντας στο πρωθυπουργό για να του υπενθυμίζει σε αυστηρό ύφος ότι δεν εφαρμόζει τις προεκλογικές του εξαγγελίες. Η συμπαγνία είναι χοντροκομμένη φάρσα και νομίζεις ότι βρίσκεσαι στο απόγειο της δημοκρατίας να διαπληκτίζεται ο πρωθυπουργός με το δημοσιογράφο για προβλήματα που αφορούν το λαό. Το αποκορύφωμα είαι η κατανόηση που πρέπει να έχει ο λαός για τα μέτρα λιτότητας που μας επιβάλανε, γιατί υπάρχει λένε κίνδυνος εάν τα μέτρα δεν εφαρμοστούν να μας επιβάλλουν κυρώσεις.

Οι απειλές αυτές γίνονται ακριβώς με τη παλιά μέθοδο του μαγκουροφόρου. Θέλω να τους γνωστοποιήσω όμως ότι η μαγκούρα έχει δυο άκρες. Είναι εύκολο να σας την πάρει ο λαός από τα χέρια σας και να τη στρέψει στο άδειο το κεφάλι σας γιατί ίσαμε αυτή τη στιγμή αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι με ζήλο προστατεύετε τα υπάρχοντα των προνομιούχων που τα απέκτησαν χωρίς τον ιδρώτα του προσώπου τους. Αλλωστε κι εσείς που κυβερνάτε δεν στερείστε αγαθών, όπως στερείτε τον επιούσιον άρτον ο λαός. Αλίμονο αν διαπιστωθεί θάνατος από ασιτία. Το βραδύκαυστο φυτίλι που σιγοκαίει θα μετατραπεί σε ακαριαίο κι εμείς που έχουμε ιδία πείρα γνωρίζουμε καλά πως πολλαπλασιάζονται τα σαρανταπεντάρια και πόσο η ζωή υποβαθμίζεται. Το πρώτο βήμα έχει γίνει. Εχει κυριαρχήσει η αβεβαιότητα του αύριο και το μυαλό θολώνει. Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης καταργεί κανόνες ηθικής. Δεν το εύχομαι να το ξανακούσω τώρα στα γεράματά μου να τραγουδά ο λαός "ντροπή στον εργάτη στο σκλάβο ντροπή, στο αίμα αν δεν πνίξει μια τέτοια ζωή".

Θα έπρεπε αυτοί που εξασκούν εξουσία να είναι υπολελειμμένοι στο νου ή τόσο διεφθαρμένοι που γίνονται επικίνδυνοι . Θέλω να επισημάνω κάτι δε, από τις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ. Οι διοργανωτές των συγκεντρώσεων κατέχονται από το φόβο της προβοκάτσιας και κινδυνεύουν άθελά τους να προβοκάρουν οι ίδιοι τον ευαυτό τους. Το δίλημμα που τίθεται είναι πολύ σοβαρό και επιβάλλεται να βρεθεί λύση το συντομότερο. Η μορφή του αγώνα καθορίζεται από τις ανάγκες του λαού και όλα δείχνουν ότι ο λαός δηλώνει παρόν και διεκδικεί και πρέπει να αισθάνεται ότι βρίσκεται σε ώρα μάχης διαφορετικά φωνάξετε ένα παππά να μετατρέψουμε τις πορείες σε λιτανείες, όπως γίνεται στα χωριά για να βρέξει και να περιμένουμε τη βράβευση από τους τυράννους του λαού.

Οχι αγαπητοί μου, τα μέτρα που επιβάλανε και θα επιβάλλουν ακόμα χειρότερα, και με το θράσος που κυβερνάνε τη χώρα σαν στυγνοί απατεώνες γιατί περί αυτών πρόκειται, επιβάλλουν ή άμεσα εκλογές ή ο αγώνας μετατρέπεται στην αποκατάσταση της δημοκρατίας. Ψωμί, παιδεία, ελευθερία και πάλι.