ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ Η ΘΑ ΤΑ ΣΗΚΩΣΟΥΜΕ Η ΘΑ ΤΑ ΚΡΥΨΟΥΜΕ. ΜΕΣΗ ΛΥΣΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.

Προβληματίζομαι εάν βγει αληθινός ο έλληνας φιλόσοφος Κορνήλιος Καστοριάδης, που παραδεχόταν τον Μαρξ ως επαναστατική σκέψη αλλά απέρριπτε τον μαρξισμό. Ο Καστοριάδης προέβλεπε το τέλος του μαρξισμού αφήνοντας την έννοια της επανάστασης. Η επανάσταση είναι το ζητούμενο και για να ευδοκιμήσει αναζητά ηγέτες. Δυστυχώς η αναζήτηση, όπως βλέπουμε, διανύοντας τη πρώτη δεκαετία του 21^ου αιώνα έχει καθηλωθεί στην αναμονή.

Εκείνο που επιβάλλεται στο καθένα μας είναι να δημιουργήσουμε τις δομές της υποδοχής για πρέπει να είμαστε βέβαιοι ότι θα έρθει. Προς το παρόν η έλλειψη ηγέτη είναι εμφανής. Από την ιστορία αντλούμε γνώσεις χρήσιμες για διέξοδο στα συσσωρευμένα προβλήματα του λαού που το μερδικό της αδικίας θα το υποστούν οι παραγωγικές τάξεις προς όφελος της κοπροσκυλιάζουσας ολιγαρχίας.

Η κοπροσκυλιάζουσα ολιγαρχία αντλεί κέρδη από την υπεραξία από τα προϊόντα που παράγουν οι εργαζόμενοι. Εκεί πρέπει να γίνονται οι αναλογίες, οι ιδεολογικές αναλύσεις και να εστιάζεται ο πολιτικός λόγος. Ο καπιταλισμός και τα ξένα μονοπώλια που επαναλαμβάνει το κομμουνιστικό κόμμα, είναι καμπάνα χωρίς γλωσσίδι. Δεν παράγει ήχο έτσι από μόνη της η φράση. Προτιμότερο είναι να αναφέρεστε στα πλοκάμια του στις πολιτικές ηγεσίες και σχηματισμούς.

Κομμάτι δύσκολο γιατί κάπου εκεί κινείστε κι εσείς. Τα σύμβολα της εργατικής τάξης, το σφυρί και το δρεπάνι και η φωτογραφία του Λένιν δεν είναι αρκετά για να καλύψουν τον κενό που δημιουργεί η πολιτική σας. Η προπαγάνδα εις βάρος σας ότι είστε κι εσείς κάτι από τα ίδια γίνεται πιστευτή και ο καθένας μας αχρηστεύεται να συμμετάσχει σε οτιδήποτε εφικτό.

Και τίθεται το ερώτημα, τι πειθαρχία είναι αυτή, και εάν καταδέχεστε να δώσετε απάντηση σε ένα ταλαίπωρο συνταξιούχο, πόσα νομοσχέδια ανατρέψατε στη διάρκεια της πολυσυζητημένης μεταπολίτευσης. Και θα αποφύγω τον κυκεώνα των νόμων που κάνουν αφαίμαξη και μαστίζουν τον κάθε εργαζόμενο και θα σταματήσω στο οκτάωρο. Γνωστό πως κατακτήθηκε με αίμα και δάκρυα και καταργήθηκε χωρίς να ματώσει μύτη.

Αυτή είναι κατάντια που έχει αιτίες και αυτοί που πρέπει να αισθανθούν ντροπή είναι οι κατοικούντες στο Περισσό. Πειθαρχημένοι στα συμφωνηθέντα και εφαρμοζόμενα με περισσό ζήλο. Η μη αναμόχλευση των παθών είναι η επέκταση της συμφωνίας της Βάρκιζας. Η μη αναμόχλευση των παθών είναι κουκούλωμα ευθυνών και βολεύει πολλούς αυτό το πρόσχημα. Θάβετε τους αγώνες του λαού κάθε μια φορά στο κάλεσμά σας για συμπαράσταση.

Παρόλα τα 82 μου χρόνια δίνω παρόν κάθε μια φορά και κάθε μια φορά είναι η ίδια απογοήτευση. Ανηφορίζοντας από Ομόνοια για Σύνταγμα ζωντανεύουν αναμνήσεις τις περισσότερες φορές φριχτές. Μου δημιουργείται η αίσθηση πως εκεί στο σύνταγμα θα ακούσω πάλι το μεστό λόγο του επαναστάτη. Δυστυχώς ο καπιταλισμός και τα ξένα μονοπώλια θα προβληθούν σαν απόρθητο φρούριο μετατρέποντας τα πιστεύω μας σε μοιρολατρίες.

Και γίνονται όλα απατηλά, οδυνηρά και γυρίζοντας στο φτωχικό μου σπίτι με την ουρά στα σκέλια αναρωτιέμαι εάν έκανα καλά που κράτησα τη ζωή μου για να ζήσω αυτόν τον εξευτελισμό, αυτή τη ταπείνωση από τον εγγονό του Γεωργίου Παπανδρέου. Και λόγω μη αναμόχλευσης των παθών σωπαίνω και υποψιάζομαι ότι κάτι ανάλογο συνέβη και στο Περισσό.

Κάθε εποχή με τις συνθήκες που επικρατούν και με ότι βιώνει ο λαός πρέπει να εκφράζεται και ανάλογα ο πολιτικός λόγος. Και ο λόγος να μετατρέπεται σε έργο. Εάν περιοριστείτε στο συλλογισμό ότι τα προβλήματα η δυστυχία και ότι άλλη καταπίεση επιβάλλει το μνημόνιο επιφέρουν ψήφους στο Περισσό βρίσκεστε σε οικτρά πλάνη. Όταν ο λαός παρουσιάζει τέτοια κατάσταση πνευματικής εξαθλίωσης θα φτάσουμε στο σημείο της κατοχής να ακούμε όπως φώναζαν οι ιταλοί,

«ούνα πανιότα ουν γκαμίσι» μεταφρασμένο στα ελληνικά «μια λαγάνα ένα γαμήσι»

Λυπάμαι που εκφραζόμενος έτσι καταρρίπτω κάθε ιδεολογία, αλλά αυτή η ανοχή μας μειώνει όλους σαν έλληνες. Πολύ περισσότερο πρέπει να μας προβληματίσουν τα σύμβολα της εργατιάς, το σφυρί και το δρεπάνι. Γιατί μέση λύση δεν υπάρχει. Η τα κρύβουμε να μην φαίνονται ή τα υψώνουμε.

Αποφασίστε ή σωπάστε.

ΑΜΥΝΕΣΤΕ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ

Αυτό μας διαμηνύει στη θλιβερή του εμφάνιση στη τηλεόραση ο αξιοθρήνητος, ανύπαρκτος Πρωθυπουργός απευθυνόμενος στην ανύπαρκτη πατρίδα. Γεώργιος Παπανδρέου, γιός του Ανδρέα Παπανδρέου και εγγονός του Γεωργίου Παπανδρέου του αποκαλούμενου πάτέρα της Δημοκρατίας και που ως γνωστόν πέθανε εν μέσω τυραννίας που ο ίδιος είχε καταβάλει τον οβολό του για να δημιουργηθεί.

Αυτή η τριανδρία των Παπανδρεϊκών επικοινωνούντων δοχείων φέροντας το παράσημο των εθνοσωτήρων που το έργο της σωτηρίας τους προς την πατρίδα είναι εμφανές από την Κύπρο ως την Χειμάρα και την υφαλοκριπίδα, αξίζει ένα φρεσκάρισμα της μνήμης μας.

Διαπιστώνοντας τις αντιφάσεις των λόγων τους και των έργων τους αρχιζοντας από τον αυτοαποκαλούμενο πάτέρα της δημοκρατίας που πίστευε στη βασιλευομένη δημοκρατία που για να την εγκαταστήσει με τη βία δημιούργησε τον εμφύλιο διαχωρίζοντας τους έλληνες σε εθνικόφρονες και μη με τη γνωστή φράση δεν επιλέγουμε τύραννο τη τυραννία χτυπάμε.

Και απεδείχτη ότι αυτή η δόλια επιλογή του ης μη τυραννίας τον εξευτέλισε τελικά σαν πολιτικά και είμαι βέβαιος ότι οτιδήποτε θα του αναγνωρίσει ο ιστορικός εκτός από την ιδιότητα του ηγέτη που δεν υπήρξε ποτέ.

Συνεχίζοντας περί τριανδρίας ο γιός του ο Αντρέας έχτισε στα ερείπια πάνω σε ότι είχε καταστρέψει ο πατέρας του, κατάφερε να αναγνωριστεί και να καταξιωθεί στη συνείδηση του λαού και να παρασύρει μαζί του όλο εκείνο το κομμάτι του ελληικού λαού που κουβαλούσε στη πλάτη του τις αμαρτίες του πατέρα του.

Οσο για τον γιό και εγγονό που μας κυβερνά θα περιοριστώ σε μια λαϊκή παροιμία που λέει ο λαός μας "από αγκάθι βγαίνει ρόδο κι από ρόδο βγαίνει αγκάθι".

Λυπάμαι ειλικρινά για τα τόσα μειονεκτήματα που γίνονται εμφανή στο λαό ο οποίος υποψιάζεται πως αυτοί που επέλεξε να τον κυβερνήσουν είναι ψεύτες.

Κύριε Παπανδρέου ξέρετε όταν προκύπτουν τέτοια προβλήματα δεν υπάρχει άλλη λύση . Είναι η ευθξία που διευκολύνει τον πολιτικό άντρα που την έχει, να υποβάλλει τη παραίτησή του. Εάν δεν κάνετε χρήση αυτής της ευθιξίας και επιμένετε να ολισθαίνετε στο ψέμμα θα γελοιοποιηθείτε σαν πολιτικός και σαν προσωπικότητα.

ΚΑΙΑΔΑΣ

Απευθυνόμενος σε κάθε συνταξιούχο, κάθε πάσχοντα, ζητάει θυσίες ο ευτραφής Αντιπρόεδρος τςη Σοσιαλιστικής Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που Πρόεδρος της είναι ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, που αντιπροσωπεύει όλες τις καταπιεζόμενες τάξεις με πρωτεύον μέλημα την εργατική τάξη, που μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού ταιριάζει απόλυτα με τη λαϊκή παροιμία μετά χριστό προφήτης γάϊδαρος.

Εκτός εάν ο ευτραφής αντιπρόεδρος είναι λάτρης της αρχαίας Σπάρτης, που δυσκολευόμαστε να το πιστέψουμε γιατί εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να ασκείται με μέλανα ζωμόν και να ξεκουράζεται στη ψάθα. Γι΄αυτό και δεν μπορεί να επιλέγει ένα κομμάτι ιστορίας της αρχαίας Σπάρτης και να αγνοεί όλα τα άλλα.

Με υποχρεώνεται λοιπόν να σας θυμήσω τα σημαντικότερα, εκτός από τον Καιάδα που εισηγείστε να ρίξετε τους συνταξιούχους και κάθε πάσχοντα. Θυμάστε τι έγινε με το Παυσανία. Σας υπενθυμίζω λοιπόν πως τον τιμωρήσαν οι Σπαρτιάτες. Κλείστηκε μέσα στο Ναό για να έχει άσυλο, να μην μπορούν να μπουν να τον συλάβουν και να τον τιμωρήσουν σαν προδότη της πατρίδας. Αφού δεν είχαν το δικαίωμα να τον συλάβουν στο Ναό, χτίσανε όλα τα ανοίγματα του ναού και τον άφησαν να πεθάνει χωρίς νερό και τροφή.

Καταλαβαίνετε κύριε Αντιπρόεδρε της σοσιαλιστικής κυβέρνησης πως τερμάτησε τη ζωή του. Ας αφήσουμε τη φαντασία μας να τρέξει. Να μπορούσαμε εμείς οι υποψήφιοι του Καιάδα αυτό που υπέστη ο Παυσανίας να το επαναλάβουμε στο Ναό της Βουλής. Καλώ λοιπόν όλους τους συνταξιούχους να χτίσουμε τις πόρτες και τα παράθυρα με τα σώματά μας. Και θέλω να υπενθυμίσω σε πολλούς και όχι μόνο στο Πάγκαλο, ότι αυτούς που τιμωρείτε με διάφορα προσχήματα και τους αφαιρείτε ότι μπορείτε ώστε να τους στείλετε πιο γρήγορα στο τάφο, αυτοί έχουν χτίσει την Αθήνα και όχι μόνο. Αυτούς που εντοπίζει ο ποιητής λέγοντας για μια μπουκιά κι ένα ποτήρι και δόξα το Θεό.

Θυμάμαι κύριε Πάγκαλε σε ένα υπόγειο της οδού Δώρου στην Ομόνοια που ήταν ελληνικό ταβερνείο και μαγείρευε πλατάρια, τα πλατάρια είναι τα φτερά από τα κοτόπουλα, σας το κάνω γνωστό για να το λέτε στους νεώτερους που ίσως τα αγνοούνε, το έτος 1950 που έχει λήξει ο εμφύλιος σε αυτό το υπόγειο ταβερνάκι μαζευόντουσαν όλοι οι οικοδόμοι να φάνε πλατάρια.

Εκεί έσμιγε ο ελασίτης με το ταγματασφαλίτη, έσμιγε ο ήρωας του Γράμμου με τον αντάρτη του δημοκρατικού στρατού. Ηταν η κοινή μοίρα του εργάτή, του οικοδόμου, και κάθε εργαζόμενου. Ολοι αυτοί ήταν μηδενός εξαιρουμένου γεμάτοι Ελλάδα και πατριωτισμό ασχέτως εάν βρεθήκανε στις συγκυρίες του πολέμου σε λάθος ή σωστό καραούλι. Ολοι τώρα γνωρίζουμε τι σκαρώσανε και τι σκαρώνουν εις βάρος κάθε εργαζόμενου.

Τώρα τούτοι εδώ δεν έχουν κανέναν από εμάς ανάγκη ούτε καν παρακολουθούν τα φρονήματά μας, αυτό που τους ενδιαφέρει είναι όσο πιο γρήγορα μπορούν να μας ρίξουν στο Καιάδα αφού ερεύνησαν πολυτελείς βίλες, πισίνες, πολυτελή σκάφη και αυτοκίνητα και διαπίστωσαν ότι όλα ήταν δικά τους ξαναγύρισαν στους συνταξιούχους .

Προσέξτε όλοι εσείς που κυβερνάτε με αυτά σας τα τερτίπια μη γυρίσετε πάλι τον εργάτη να τραγουδήσει "ντροπή στον εργάτη στο σκάβο ντροπή στο αίμα αν δε πνίξει μια τέτοια ντροπή".

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΥΣΤΥΧΙΑ

Παρακολουθώντας τη συνέντευξη του Πρωθυπουργού με τους επιλεγμένους δημοσιογράφους και τις επιλεγμένες ερωτήσεις διαπιστώνει κανείς πόσο φτώχυνε η Ελλάδα. Όχι με την έννοια φτώχεια αγαθών, έλλειψη ψωμιού ακόμα κι αν αυτού του είδους η φτώχεια βρίσκεται στην επικαιρότητα, αλλά πόσο φτώχυνε από πολιτικούς.

Εκείνο που πρέπει να μας προβληματίσει είναι η πολιτική εξαθλίωση που γίνεται αντιληπτή από το καθένα μας και μάλιστα όταν η εξαθλίωση εμφανίζεται σαν ομάδα τότε πρέπει να ανησυχούμε σοβαρά. Όταν η εξαθλίωση γίνεται κανόνας γίνεται καθεστώς. Όλη η αυτή η πολύ προσεγμένα όμορφη εμφάνιση εμφανίζεται στη τηλεόραση για να συγκινήσει τους τηλεθεατές

Όλο αυτό το σκηνικό μου έφερε στο μυαλό μια παροιμία που είχα μάθει από τη γιαγιά μου. Έλεγε επί λέξη. Η ομορφιά είναι μπάλωμα και η γνώση βασίλειο. Και αυτό που διαπίστωσα στη συνέντευξη του Πρωθυπουργού υπήρχε όμορφο σκηνικό αλλά έλλειπε εντελώς η γνώση. Αυτή τη παρέα των δημοσιογράφων στο χωριό μου θα τη σχολίαζαν οι σεβάσμιοι γέροντες και θα την ονόμαζαν χαζομούνηδες.

Στη κατοχή, και σε κατοχή βρισκόμαστε, θα τους ονόμαζαν σκουλήκια. Αυτό που διαπιστώνω και δεν γνωρίζω εάν το διαπιστώνετε κι εσείς είναι ότι ο κύριος Πρωθυπουργός αναφέρεται συχνά στο παππού του που ως γνωστό μας έσωσε από το κομουνισμό όταν απειληθήκαμε το 1944. Τι σημασία έχει ποιο κόστος αίματος είχε αυτή η σωτηρία. Ο εγγονός Πρωθυπουργός προσπαθεί να μας πείσει ακολουθώντας τη τακτική του παππού του.

Πρέπει όμως να έχει υπόψη του πως από τέτοιους σωτήρες είναι γεμάτη η ιστορία και έχουν οι περισσότεροι στιγματιστεί ότι ήταν υπολειμμένοι στο νου. Δεν επιχειρώ να προσάψω κατηγορίες , όμως διαπιστώνω πως ο κ.Πρωθυπουργός χρησιμοποιεί τη κουτοπονηριά πολύ συχνά. Δεν είναι ανάγκη τόσα τεχνάσματα για να κρατηθεί στην εξουσία. Τη μωροδοξία του παππού τη πλήρωσε ο ελληνικός λαός με χιλιάδες νεκρούς.

Τώρα, με τη δική του μωροδοξία μήπως υποστούμε κάτι χειρότερο. Ήδη έχουμε απολέσει την έννοια κράτος με το ανεκδιήγητο μνημόνιο που αποφασίζει για την ύπαρξή μας. Κύριε Πρωθυπουργέ στην σταδιοδρομία των πολιτικών ανδρών και μάλιστα όταν είναι ηγέτες, πρέπει να υπάρχει ευθιξία , προπαντός όταν υπάρχουν εθνικά θέματα και δεν είναι το ζήτημα αν κρατήσεις τη πλειοψηφία ή όχι στη Βουλή. Ο ηγέτης δεν κρίνεται από πλειοψηφίες. Κρίνεται από τα έργα του που όταν είναι σωστά ο λαός πειθαρχεί στο κάλεσμά του.

Γι΄αυτό κι εάν απολέσεις τη πλειοψηφία στις επόμενες εκλογές δεν πρέπει να επαναλάβεις αυτό που είπε και ο παππούς σου στις εκλογές του 1958 όταν βγήκε η ΕΔΑ αξιωματική αντιπολίτευση. Αλήθεια γνωρίζεις τι είπε ο παππούς σου στους δημοσιογράφους όταν τον επισκέφθηκαν στο σπίτι του στο Καστρί για να σχολιάσει το αποτέλεσμα των εκλογών?

Είπε "ο ελληνικός λαός είναι αυτοκυρίαρχος αλλά δεν είναι και αλάνθαστος"
Ο παππούς σου μπορεί να ηγείτο σε ένα κόμμα αλλά ποτέ δεν υπήρξε ηγέτης. Πατέρας της δημοκρατίας αυτοανακηρύχθηκε. Δηλαδή όπως συνηθίζει να λέει ο λαός, καβάλησε το καλάμι. Όλη η διαδρομή του είναι γνωστή χωρίς περγαμηνές. Σε αντίθεση με το πολιτικό του αντίπαλο το Καραμανλή που δικαιώθηκε ότι πίστευε στη δημοκρατία ο παππούς σου πίστευε στη βασιλευομένη δημοκρατία.

Όταν ο παππούς σου κήρυσσε τον ανένδοτο και πρόβαλλε διμέτωπο αγώνα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ζήτησε πλειοψηφία από τον ελληνικό λαό για να βάλει βαθειά τομή στο σύνταγμα και δήλωσε πως αν δεν του τη δώσει ο λαός, θα φύγει, πράγμα που έκανε. Ο Καραμανλής έθεσε καθεστωτικό σε σχέση με το πατέρα της Δημοκρατίας που το επαναλάμβανε σε κάθε μεγάλη συγκέντρωση ότι "δεν θέτουμε καθεστωτικό"γιατί πάντα τον φόβιζε ο ήχος και ο παλμός του λαού γιατί ήξερε πολύ καλά τι στ΄αλήθεια ζήταγε ο λαός και το έδειξε σε δυο δημοψηφίσματα.

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΣΦΑΖΟΥΝ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΥΣ ΑΚΟΜΑ.

Κατά την επίσκεψη του Κινέζου Προέδρου διαπίστωσα μια ελλιπή ενημέρωση εκ μέρους του Πρωθυπουργού κατά την επίσκεψή του στην Ακρόπολη. Βέβαια δεν νομίζω πως είχε ανάγκη ο επισκέπτης μας για να μάθει την ιστορία μας γιατί όπως καλά γνωρίζουμε κάθε πολιτικός που επισκέπτεται επίσημα μια ξένη χώρα ενημερώνεται πλήρως από τους διπλωμάτες του και πρώτα από όλα για την ιστορία της χώρας που θα επισκεφθεί. Και αναρωτιέμαι τη στιγμή που ο κ.Παπανδρέου ενημέρωνε τον υψηλό μας επισκέπτη για το ιστορικό της ανύψωσης της σημαίας στον ιερό βράχο της Ακρόπολης από το παππού του μετά την αποχώρηση από τη χώρα μας των στρατευμάτων κατοχής, αν του είπε και τη συνέχεια της ιστορίας ή αν του είπε για το τι είχε προηγηθεί. Ότι δηλαδή δυο νέοι αψηφώντας τη ζωή τους μέσα στη μαύρη κατοχή είχαν κατεβάσει το μισητό λάβαρο κι είχαν στείλει μήνυμα από τον Ιερό Βράχο στους σκλαβωμένους λαούς να αγωνιστούν για τη συντριβή του φασισμού.

Ίσως να γνώριζε ο επισκέπτης μας ότι αυτός ο ήρωας του β΄παγκοσμίου πολέμου φυλακίστηκε και ραπίστηκε από φασιστικά ομοιώματα και μεταλλαγμένα σε ήρωες υποκείμενα βοηθούμενα από το παππού του κ.Πρωθυπουργού για τη σωτηρία της χώρας από τον κομουνισμό. Ο σεβαστός επισκέπτης μάλλον κάποια πίκρα θα αισθάνθηκε για την ελλιπή και μεσοβέζικη ενημέρωσή του, ενημέρωση μισαλλοδοξίας και σκοπιμότητας. Κρίμα κύριε Πρωθυπουργέ, θα μπορούσατε να παρομοιάσετε τον εαυτό σας με τη μεγάλη πορεία του Μάο καθότι κι εσείς αυτό το καιρό διασχίζετε θάλασσες , βουνά κι αέρα ξεπερνώντας σε χιλιομετρικές αποστάσεις με διαφορετικά δεδομένα τη μεγάλη πορεία.

Και κάθε μια φορά που επιστρέφετε από κάθε ταξίδι διαπιστώνουμε χωρίς αίσιο τέλος πως στην Αθήνα σφάζονται ακόμα προλετάριοι και συνταξιούχοι σε αντίθεση με την Καντόνα. Και μου έρχεται να φωνάξω αυθόρμητα «δεν επιλέγουμε επαίτες, την επαιτεία χτυπάμε, δεν επιλέγουμε κλέφτες τη κλεφτιά χτυπάμε»!

ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Καλήτερα, καλήτερα
διασκορπισμένοι οι Έλληνες
να τρέχωσι τον κόσμον,
με εξαπλωμένην χείρα
ψωμοζητούντες·

Παρά προστάτας 'νάχωμεν.

Ανδρέας Κάλβος «αι ευχαί»

Μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα μας και αναζητούμε πόρους για να καλύψουμε τα χρέη μας, εκείνο που είναι η ανεξήγητο αδράνεια της εκάστοτε μεταπολεμικής κυβέρνησης να διεκδικήσει τις πολεμικές αποζημιώσεις που δικαιούται από τη λαίλαπα που υπέστη από τη φασιστική Γερμανία. Ως γνωστόν αυτές τις αποζημιώσεις τις έχουν διεκδικήσει και τις πήρανε όλα τα κράτη με εξαίρεση την Ελλάδα.

Σε αυτή την οικονομική κρίση έχει το μερίδιό της όσα υπέστη η χώρα μας στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και είναι αναγνωρισμένο γεγονός από τους διεθνείς οργανισμούς. Είναι άξιο λόγου να τεθεί το ερώτημα γιατί δεν προβάλλουμε το δίκιο μας και γιατί δεν διεκδικούμε αυτό που μας ανήκει.

Συζητώντας με ένα γνωστό μου που είχαμε βρεθεί μαζί στη κατοχή στο ίδιο καραούλι, (αυτός τα κατάφερε να σπουδάσει σε αντίθεση με μένα που έμεινα μια ζωή οδηγός) αυτός ο σπουδαγμένος λοιπόν προσπάθησε να μου εξηγήσει τι έχει συμβεί και δεν τολμούν να διεκδικήσουν κάτι που είναι λογικό και αυτονόητο όπως οι πολεμικές αποζημιώσεις.

Τα πράγματα δεν είναι απλά όπως φαίνονται. Πίσω από τις πολεμικές αποζημιώσεις κρύβεται ένας ολόκληρος κόσμος που αρχίζει από τον Συνταγματάρχη Διονύσιο Παπαδόγκονα τον ιδρυτή των ταγμάτων ασφαλείας στη Πελοπόννησο και φτάνει στα υψηλότερα κλιμάκια της ιεραρχίας πολιτικών, στρατιωτικών, διπλωματικών και εκκλησιαστικών κύκλων.

Στις 29/9/1944 έξω από τη Μπαλέτα Αρκαδίας έγινε μια ιστορική συνάντηση που αναφέρεται και στο α΄ τόμο του Ηλία Παπαστεριόπουλου «ο Μωριάς στα όπλα» σελ.297

Το απόσπασμα από το βιβλίο :

«Στη συνάντηση ήταν ο Παπαδόγκωνας, ο Υπουργός της κυβέρνησης εθνικής ενότητας Π.Κανελόπουλος, ο Συνταγματάρχης του ΕΛΑΣ Σπ.Τσικλητήρας, ο Σμήναρχος Βέλος, ο άγγλος Παρκελ κι ο καπετάνιος του 11^ου εφεδρικού ΕΛΑΣ Α.Παπαγεωργίου. Σκοπός ήταν η αναίμακτη παράδοση της Τριπόλεως. Ο Παπαδόγκωνας είχε εκπληρώσει την αποστολή που του είχαν αναθέσει. Και τον εγκατέλειψαν. Αυτό το είχε καλά αντιληφθεί και ο ίδιος.

Στις συζητήσεις είπε

«εύχομαι να φθάσει η μέρα της απολογίας μου δια να δηλώσω τις πταίει και πόσον κατεπατήθην ο έντιμος στρατιώτης Παπδόγκωνας. Εξ΄ολων των σημείων, τολμώ να το πω από τους πολιτικούς και στρατιωτικούς κύκλους Αθηνών, Καίρου και περί τον Βασιλέα είχαμε συνεχώς την ενθάρρυνση ότι η αποστολή μας είναι πατριωτική να προβαίνομεν αδιστάκτως εις την εκτέλεση του υψίστου πατριωτικού έργου εναντίον της απειλής του κομουνισμού. Δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να αναφέρω και το όνομα του ατόμου το οποίο υπήρξε σύνεδσμός μας. Κατά τη στιγμή της δίκης μου θα μιλήσω ανοιχτά για να μάθει ο κόσμος την αλήθεια…»

(Από τα πρακτικά της συζητήσεως όπως τα κράτησε ο Α.Παπαγεωργίου. Εαμική πηγή).

Ο Παπαδόγκωνας μεταφέρθηκε στην Αθήνα σαν δοσίλογος, κρατούμενος της κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Επρόκειτο να μιλήσει ανοιχτά για να μάθει ο κόσμος όλη την αλήθεια και να κατονομάσει τα πρόσωπα που ώθησαν το έργο του, ένα έγο που ίσως μετά τι δίκη του να τον έφερνε στο εκτελεστικό απόσπασμα. Ενώ τα πρόσωπα που τον ωθούσαν ήταν ίσως Υπουργοί ή και κάτι πιο πάνω. Αλλά…

«Κατά τη διάρκεια του κομουνιστικού κινήματος το Δεκέμβρη του 1944 μια αδέσποτη σφαίρα έπληξε τον συνταγματάρχη Παπαδόγκωνα και έπεσε νεκρός…»

(Αντιεαμική πηγή)

Και τίθεται το ερώτημα ποιος δολοφόνησε τον συνταγματάρχη Παπαδόγκωνα? Ποιοι είχαν συμφέρον να τον δολοφονήσουν για να του κλείσουν το στόμα να μη μιλήσει ανοιχτά, για να μη μάθει όλος ο κόσμος την αλήθεια?

Ο Παπαδόγκωνας δεν ήταν ένα άτομο. Ήταν ένας κόσμος ολόκληρος που επέζησε ενώ εκείνος δολοφονήθηκε. Που τον δολοφόνησαν για να επιζήσει εκείνος.

Κι έρχεται η στιγμή να μου επισημάνει ο αγαπητός μου γραμματιζούμενος συναγωνιστής και να μου κοστολογήσει τον εξοπλισμό που άφησαν οι Γερμανοί στα τάγματα ασφαλείας για την αντιμετώπιση του κοινού εχθρού, της κομουνιστικής απειλής. Σ΄αυτό τον εξοπλισμό είχαν συναινέσει και οι αγγλικές αποστολές.

Αντί για πολεμικές αποζημιώσεις μας χρέωσαν αυτόν τον εξοπλισμό , γνωστό πως χρησιμοποιήθηκε, και ποιους αντιμετώπισε και ποιοι βραβεύτηκαν με αυτά τα όπλα και πόσα στήθη γέμισαν παράσημα.

ΓΚΕΜΠΕΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Είναι γνωστός ο κανόνας της γκεμπελίστικης προπαγάνδας. Πες, πες ψέματα κάποιους θα πείσεις, κάτι θα μείνει. Είναι γνωστά τα αποτελέσματα αυτού του είδους προπαγάνδας. Τα βιώσαμε στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Προσέξτε κύριοι του ΠΑΣΟΚ μην πείσετε τους εαυτούς σας για τα ίδια σας τα ψέμματα. Μην το επιχειρήσετε γιατί η απουσία σας από τους θεσμούς του έθνους είναι ολοφάνερη. Είστε απόντες παντού. Το κράτος αντικαταστάθηκε με το μνημόνιο, καταρρακώνοντας θεσμούς και νόμους σε σημείο να διασύρεται ο Πρωθυπουργός της χώρας. Να παρουσιάζει εικόνα υποδεέστερου οργάνου, πειθαρχημένου στο τραπεζικό σύστημα εκεί που είναι συσσωρευμένοι κάθε είδους μερισματούχοι , συμπεριλαμβανομένων κλεφτών και λωποδυτών.

Κύριε Πρωθυπουργέ η κοινοβουλευτική σας ομάδα μοιάζει αγέλη προβάτων που σέρνεται πίσω από το άρμα της εξουσίας. Πειθαρχημένα και άβουλα πρόβατα που συμφωνούν απόλυτα μαζί σας στη γκεμπελίστικη προπαγάνδα του ψεύδους.

Η συμφορά έχει έρθει και μαστίζει το λαό. Το νόμισμα που κατέχουν οι πλούσιοι και δεν είναι λίγοι, είναι νόμισμα αποδεχτό σε όλο το κόσμο γι΄αυτό το άρπαξαν οι λωποδύτες και εξασφάλισαν τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους. Και αν επιδεινωθεί η οικονομία αυτοί δεν θα θιχτούν στο ελάχιστο. Αλίμονο στο παραπλανημένο λαό που βιώνει τη συμφορά, που άρχισε να αναζητά τη τροφή του στους κάδους απορριμμάτων του Δήμου.

Κύριοι του ΠΑΣΟΚ επιτέλους τι παριστάνετε και προσπαθείτε με διάφορα τεχνάσματα να παραπλανήσετε το λαό για δεύτερη φορά με το πρόσχημα τάχα να τον σώσετε από τη συμφορά . Ο λαός βιώνει ήδη τη συμφορά εξ΄αιτίας σας. Ο συνταξιούχος θα μείνει χωρίς ιατρική περίθαλψη, δεν θα μπορεί να αγοράζει καν τα φάρμακα του, δεν θα δικαιούται ούτε τη δαπάνη για να τον θάψουν. Κάθε τι που θα θεωρείται επιζήμιο για τις τράπεζες θα το καταργείτε.

Ποιόν κοροϊδεύετε? Ποιόν? Και το ερώτημα που τίθεται είναι σαφές. Πότε και ποιος σας έδωσε το δικαίωμα να εφαρμόσετε αυτό το πρόγραμμά σας. Όπως διαπιστώνουμε η ανασυγκρότηση του κράτους καταργήθηκε αυτοδικαίως με την ισχύ αυτού του κατάπτυστου μνημονίου. Ποιόν κοροϊδεύετε? Έχετε τη ψευδαίσθηση ότι ο ελληνικός λαός στερείτε νοημοσύνης και ιδανικών? Βρίσκεστε σε οικτρή πλάνη.

Τη ρωμιοσύνη θα τη βρείτε ξανά μπροστά σας. Δεν πεθαίνει ποτέ. Νομίζετε πως οι εποχές άλλαξαν. Νομίζετε πως οι έλληνες γίνανε υπάκουοι δούλοι σας. Προσέξτε και θα σας υπενθυμίσω με τι γρηγοράδα έγινε η Εθνική Αντίσταση όταν ο λαός κατάλαβε πως κινδύνευε να πεθάνει από ασιτία, όταν είδε να σκλαβώνεται και να θέλει να τον συνθλίψει η μπότα του κατακτητή.

Η δυσκολία σας είναι ότι όλον αυτό το λαό δεν μπορείτε να τον κάνετε εχθρό της Ελλάδας, της πατρίδας του. Και προσέξτε ο κομουνιστικός κίνδυνος που ήταν το άλλοθί έχει εκλείψει. Το ρητό του Γεωργίου Παπανδρέου «δεν επιλέγουμε τύραννο την τυραννία χτυπάμε» μπορεί με την οργή του λαού να μετατραπεί σε «δεν επιλέγουμε κλέφτες τη κλεψιά χτυπάμε».

Ο ελληνικός λαός δεν θα δεχτεί το ξεπούλημα της πατρίδας του για να αυγατίσουν τα κεφάλαια οι τράπεζες. Δεν θα δεχτεί μια νέα σκλαβιά για να εξασφαλίσουν οι λίγοι τα πλούτη τους και τη καλοπέρασή τους. Δεν θα δεχτεί το ξεπούλημα της πατρίδας του και τη προδοσία.

Διαβάστε ελληνική ιστορία. Να δείτε αργά ή γρήγορα τι συμβαίνει σε όσους απείλησαν αυτόν εδώ το μικρό αλλά αθάνατο τόπο.