Κυριακή 30 Μαΐου 2010

ΟΙ ΑΝΗΘΙΚΟΙ ΝΟΜΙΜΟΙ..

Ο κατέχων τη ποινική δικονομία δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζει τους κανόνες ηθικής. Το διαβεβαιώνει ο κύριος Βουλγαράκης με αφορμή κάποια ενέργειά του που τον εμπλέκει με το ποινικό νόμο. Το είπε καθαρά ότι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό. Δεν θα επιχειρήσω να εισέλθω στο κυκεώνα της δικαιοσύνης. Σε αυτό που θα επιμείνω είναι η ηθική υπόσταση του καθενός μας αρχίζοντας από τον ευαυτό μου.
Το ότι διατηρώ καθαρό το ποινικό μου μητρώο δεν πάει να πει ότι είμαι και ηθικός. Οπως διδάχτηκα και γαλουχήθηκα περί ηθικής, από γονείς, δασκάλους και προπαντός από τον παπά.

Εκείνο που αναζητούμε αυτή τη στιγμή είναι τι ακριβώς εννοούμε με ηθική. Τι είναι ηθικό και τι ανήθικο. Εδώ επεμβαίνει η λογοτεχνία και η ρητορική πλέκοντας το εγκώμιο της ηθικής και μεταφέροντας σε όλα τα μήκη και πλάτη στη γη, στιγματίζοντας την ανηθικότητα αρχίζοντας από τον γυναικείο κόλπο και φτάνοντας στο ανδρικό πέος. Ο άνθρωπος έχτισε πολιτισμούς, κοινωνίες, κράτη βασισμένα πάνω "στην ωραιότητα της παρθενία σου" , γνωστή η ψαλμωδία, που συνδέεται απόλυτα με την ηθική και υπερασπιζόμενη αυτή την έννοια εγιναν και γίνονται εκλήματα.
Η ψευδοηθική. Που καλύπτει την αληθινή φύση του ανθρώπου. Το ψέμα που εξυπηρετεί έναντι της φυσικής τάξης των πραγμάτων.

Μια παρόμοια ψευδοηθική διαπιστώνουμε στο ελληνικό κοινοβούλιο. Εκεί όπου λαμβάνονται αποφάσεις που δυστυχώς κρίνουν τις τύχες όλων μας. Η ηθική είναι ανύπαρκτη κι έχει επικρατήσει η ψευδοηθική που είναι αυτό που βιώνουμε όλη μας τη ζωή. Το δε ψέμα είναι κατωχυρομένο με τον ποινικό νόμο. Μένει ανεξέλεγκτο σε βασικά ζητήματα που αφορούν την ιδια τη ζωή ακόμα και σε υπαρξιακά ζητήματα, συνδέεται με συμπεριφορές και οικονομικο-πολιτικές θεωριες με βασικό στόχο τη λειτουργία του κράτους και της κοινωνίας.

Ετσι καθιερώνονται ιδεολογίες και δόγματα που μένου στερεότυπα χωρίς να ακολουθούν τις εξελίξεις που υφίσταται η φύση και ο άνθρωπος, σε σημείο όλο αυτό το οικοδόμημα των χιλιετηρίδων να παρουσιάζει φοβερές ατέλειες και ασυναρτησίες χωρίς δυνατότητα να πείθει για το αληθές.

Ολοι μας τώρα πια γνωρίζουμε και βιώνουμε την ανατροπή της συνειδητοποίησης πως ηθική, θρησκεία, πατρίδα και ότι άλλο καθορίζει τη ζωή μας τα δημιούργησε ο άνθρωπος για να κουστοπορεύσει την άδεια του ζωή και οι περισσότερες δημιουργίες του θα ήταν χρήσιμες αν είχαν αξιοποιηθεί σωστά. Δυστυχώς η αμφισβήτηση όλων αυτών κινεί τα βήματά μας στο εγώ τι κάνω. Αυτό που ζούμε αυτές τις μέρες παρακολουθώντας την σωρία οικονομικών σκανδάλων από εκλεγμένους λωποδύτες που για άλλο τους επελεξε ο λαός και άλλο βγήκαν είναι ότι όση προσπάθεια και να καταβάλει η βουλή των ελλήνων να διορθώσει, πολλοί βουλευτές όλων των παρατάξεων προβάλλουν τον ευαυτό τους ότι δεν είναι ανήθικοι.

Ομως ο ποινικός νόμος σας καθιστά συνενόχους και γιατί όχι και κλεπταποδόχους είτε γιατί δεχτήκατε κλοπιμαία είτε σαν νομικά πρόσωπα που καλύψατε τους ενόχους. Ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο αναγκαίο να ερωτηθεί ο λαός για όλα αυτά που συμβαίνουν στο ελληνικό κοινοβούλιο. Κάνετε το συντομώτερο εκλογές διαφορετικά είστε είστε ανήθικοι, είστε ψεύτες κι ο ελληνικός λαός το διαισθάνεται.

Παρασκευή 21 Μαΐου 2010

ΟΙ ΜΑΓΚΟΥΡΟΦΟΡΟΙ

Οι μαγκουροφόροι ήταν το παρακράτος. Χρησιμοποιούταν από τον εκάστοτε πολιτικό φορέα μέσω του τοπικού κοματάρχη. Ειδικά στην επαρχία, σε κάθε πολιτική αναμέτρηση. Δεν ήταν ενιαίο σώμα. Μοιράζονταν σε ομάδες που κάθε ομάδα διοικούτο από το κοματάρχη.
Ο μαγκουροφόρος είχε ιδεολογία και αιτιολογούσε τη παρουσία του ισχυριζόμενος πως "όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος". Αγνωστο πόσα κεφάλια είχαν σπάσει με το αιτιολογικό του ισχυρισμού τους και δεχτήκανε τον κανόνα της ιδέας του μαγκουροφόρου.

Τώρα ο θεσμός αυτός σιγά σιγά έχει ατονίσει και τη θέση του την έχει καταλάβει επάξια η τηλεόραση χωρίς να σου σπάει το κρανίο σου, σου διοχετεύει ότι τη συμφέρει με επιστημονικό τρόπο και αρκετά πολιτισμένα. Εχει γίνει στη κατοικία μας τακτικός θαμώνας του καφενείου. Πολλές φορές εαν χρειαστεί γίνεται και συνομιλητής μας και ούτε καν υποψιάζεσαι ότι θέλει να μας υποτάξει και να μας μετατρέψει σε αγέλη προβάτων. Η τηλεόραση είναι ο στυλοβάτης του καθεστώτος. Την κατευθύνουν καλοπληρωμένοι γκεμπελίστες. Ενα από τα βασικά της στοιχεία είναι η ομορφιά. Ετσι υποχρεόνομαι να υπενθυμίσω τη λαϊκή παροιμία "η ομορφιά είναι μπάλωμα και η γνώση είναι βασίλειο"

Η τηλεόραση υπερτερεί σε ομορφιά σε αυτό που δεν μπορείς να φτιάξεις. Κι επειδή το κράτος είναι ανύπαρκτο στην απουσία του προβάλλεται η τηλεόραση σε σημείο να εξασκεί δρυμίτατη κριτική στον πολιτικό κόσμο φτάνοντας στο πρωθυπουργό για να του υπενθυμίζει σε αυστηρό ύφος ότι δεν εφαρμόζει τις προεκλογικές του εξαγγελίες. Η συμπαγνία είναι χοντροκομμένη φάρσα και νομίζεις ότι βρίσκεσαι στο απόγειο της δημοκρατίας να διαπληκτίζεται ο πρωθυπουργός με το δημοσιογράφο για προβλήματα που αφορούν το λαό. Το αποκορύφωμα είαι η κατανόηση που πρέπει να έχει ο λαός για τα μέτρα λιτότητας που μας επιβάλανε, γιατί υπάρχει λένε κίνδυνος εάν τα μέτρα δεν εφαρμοστούν να μας επιβάλλουν κυρώσεις.

Οι απειλές αυτές γίνονται ακριβώς με τη παλιά μέθοδο του μαγκουροφόρου. Θέλω να τους γνωστοποιήσω όμως ότι η μαγκούρα έχει δυο άκρες. Είναι εύκολο να σας την πάρει ο λαός από τα χέρια σας και να τη στρέψει στο άδειο το κεφάλι σας γιατί ίσαμε αυτή τη στιγμή αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι με ζήλο προστατεύετε τα υπάρχοντα των προνομιούχων που τα απέκτησαν χωρίς τον ιδρώτα του προσώπου τους. Αλλωστε κι εσείς που κυβερνάτε δεν στερείστε αγαθών, όπως στερείτε τον επιούσιον άρτον ο λαός. Αλίμονο αν διαπιστωθεί θάνατος από ασιτία. Το βραδύκαυστο φυτίλι που σιγοκαίει θα μετατραπεί σε ακαριαίο κι εμείς που έχουμε ιδία πείρα γνωρίζουμε καλά πως πολλαπλασιάζονται τα σαρανταπεντάρια και πόσο η ζωή υποβαθμίζεται. Το πρώτο βήμα έχει γίνει. Εχει κυριαρχήσει η αβεβαιότητα του αύριο και το μυαλό θολώνει. Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης καταργεί κανόνες ηθικής. Δεν το εύχομαι να το ξανακούσω τώρα στα γεράματά μου να τραγουδά ο λαός "ντροπή στον εργάτη στο σκλάβο ντροπή, στο αίμα αν δεν πνίξει μια τέτοια ζωή".

Θα έπρεπε αυτοί που εξασκούν εξουσία να είναι υπολελειμμένοι στο νου ή τόσο διεφθαρμένοι που γίνονται επικίνδυνοι . Θέλω να επισημάνω κάτι δε, από τις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ. Οι διοργανωτές των συγκεντρώσεων κατέχονται από το φόβο της προβοκάτσιας και κινδυνεύουν άθελά τους να προβοκάρουν οι ίδιοι τον ευαυτό τους. Το δίλημμα που τίθεται είναι πολύ σοβαρό και επιβάλλεται να βρεθεί λύση το συντομότερο. Η μορφή του αγώνα καθορίζεται από τις ανάγκες του λαού και όλα δείχνουν ότι ο λαός δηλώνει παρόν και διεκδικεί και πρέπει να αισθάνεται ότι βρίσκεται σε ώρα μάχης διαφορετικά φωνάξετε ένα παππά να μετατρέψουμε τις πορείες σε λιτανείες, όπως γίνεται στα χωριά για να βρέξει και να περιμένουμε τη βράβευση από τους τυράννους του λαού.

Οχι αγαπητοί μου, τα μέτρα που επιβάλανε και θα επιβάλλουν ακόμα χειρότερα, και με το θράσος που κυβερνάνε τη χώρα σαν στυγνοί απατεώνες γιατί περί αυτών πρόκειται, επιβάλλουν ή άμεσα εκλογές ή ο αγώνας μετατρέπεται στην αποκατάσταση της δημοκρατίας. Ψωμί, παιδεία, ελευθερία και πάλι.

Σάββατο 8 Μαΐου 2010

ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΟΙ!

Παρακολουθώντας τη συνεδρίαση από τη τηλεόραση , κι έχοντας παρακολουθήσει πολλές συνεδριάσεις και σε χρόνια που απαιτούσαν μεγάλη υπευθυνότητα, έχω βγάλει τα συμπερασματά μου.

Χθες η Βουλή ήταν το κάτι άλλο. Είχε μετατραπεί σε μειοδοτικό διαγωνισμό. Δεν θα μπορούσε κανείς να το διανοηθεί, Πρωθυπουργός της Ελλάδας να δηλώνει ότι το νομοσχέδιο που έφερε για ψήφισμα και μειώνει τις πενιχρές συντάξεις, τους μισθούς, του το επιβάλει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
ΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΠΟ ΥΠΑΓΟΡΕΥΣΗ.
ΑΡΑ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΥΠΟ ΚΑΤΟΧΗ.
Και όποια προσπάθεια να καταβάλλετε να παρουσιάσετε διαφορετική εικόνα ματαιοπονείτε.

Είναι εμφανές "γαλέτα και πήδημα" ή "αξιοπρέπεια και αγώνας"
Να διατηρήσουμε όλα αυτά που συγκροτούνε τον έλληνα.

Λόγω της ηλικίας μου των 82 χρόνων έζησα τη κατοχή. Γνωστό ότι πεινάσαμε. Πολλοί όμως υπέκυψαν "στη γαλέτα". Η πλειοψηφία όμως του λαού κράτησε την αξιοπρέπειά της με την ανεπανάληπτη εθνική αντίσταση την οποία κατά τον ισχυρισμό του παππού σου "την έβαλε στο τσουβάλι" (Βουλη 1958).

Ηταν κατάπτυστος. Η αρετή των ελλήνων δεν τσουβαλιάζεται, αξιοποιείται και προβάλλεται προς μίμηση και εάν χρειαστεί επαναλάμβανεται.

Κύριε Παπανδρέου, ολισθαίνετε και θα ξεπεράσετε και τον παππού σας σε ανούσιες πράξεις.
Κανένας δεν γλύτωσε τη τιμωρία.

Οσοι αυτή την ώρα αντισταθούν με ηθική και αξιοπρέπεια θα κρατήσουν τη σημαία μπροστά για τους νέους αγώνες για τη λευτεριά της πατρίδας μας.
Εσείς θα συναντηθείτε με το παππού σας στη γαλαρία της ιστορίας.

Κυριακή 2 Μαΐου 2010

ΚΑΤΑΡΑ ΣΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ.

Κατάρες

Τη μαύρη μου κατάρα να έχεις. Χρυσό να πιάνεις χώμα να γίνεται. Οτι μου έκανες από το θεό να το βρεις. Να σέρνεσαι σαν το φίδι. Οσοι σε βλέπουνε να σε λυπούνται. Να σε φάνε τα κοράκια. Βρύση με νερό να μην βρεις στο δρόμο σου να ξεδιψάσεις. Ο θεός να αποτρέψει τα μάτια του από πάνω σου. Ο σατανάς να σε κάνει δικό του. Χαρά μη δεις στα σκέλια σου.

Ρε αθεόφοβε ξέρεις πόσος κόσμος θα πεθάνει προ της ώρας του? Ξέρεις πόσος κόσμος θα πεινάσει? Ξέρεις ρε αθεόφοβε ποιους αφήνεις νηστικούς? Αυτή τη γεννιά που στέργιωσε την Ελλάδα. Αυτή που έχτισε την Αθήνα. Που κουβάλαγε μπετόν με το τενεκέ στον ώμο. Που η τροφή τους ήταν τα περίφημα πλατάρια, τα φτερά από τα κοτόπουλα. Αυτοί που κολατσίζανε στη σκαλωσιά. Αυτή που πήγαιναν με τα πόδια Αθήνα-Πειραιά.

Κατάρα λοιπόν στους δολοφόνους.

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΑΠΑΤΖΗ..

Παπανδρέου παπατζή χίτης ήσουν κι εσύ φώναξε ο αδούλωτος λαός της Αθήνας το 1944 στον Γεώργιο Παπανδρέου, όταν ο Σκόμπυ τον χρησιμοποιούσε σαν Πρωθυπουργό κι αφού έκανε τη δουλειά του τον έφτυσε και χάθηκε σχεδόν για μια δεκαετία, κουβαλώντας μαζί του το έγκλημα του εμφυλίου πολέμου. Πληρώνοντας ο ελληνικός λαός τη μωροδοξία του.

Κάτι τέτοιο υποψιάζομαι συμβαίνει με τον εγγονό του. Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ο παππούς μας έσωσε από το κομουνισμό κι ο εγγονός θα μας σώσει από την οικονομική καταστροφή. Βασικό στοιχείο είναι η μωροδοξία τους και θέλω να σας ρωτήσω εάν πιστεύετε στ΄αλήθεια ότι αυτό είναι εφικτό με τα 150 δις που θα πάρουμε σε δάνειο. Οτι θα λυθεί το οικονομικό μας πρόβλημα. Εαν το πιστεύετε επιοικώς θα σας καταλογήσω ότι είστε αφελείς.

Ξέρετε υποψιάζομαι τη γελοιοποίηση που έπαθε ο παππούς από το Σκόμπυ που τον υποχρέωσε να κοιμάται μαζί με τους δοσίλογους και τα μαυραγορίτες της κατοχής και να έχει στενή συνεργασία μαζί τους, ο Γιωργάκης θα πάθει κάτι χειρότερο. Αφού τα καταφέρει και πάρει το πολυπόθητο δάνει θα τον στείλουνε για βρούβες στο κάμπο που φυτρώνουν την άνοιξη.

Κύριε πρωθυπουργέ με τις ενέργειές σας που κάθε άλλο μπορούν να φέρουν εκτός από σωτηρία και διέξοδο στα προβλήματα του λαού, αφού όλες οι ενδείξεις πιστοποιουν ότι σας έχουν βάλει στο λούκι κι εκμεταλεύτηκαν τη μωροδοξία σας όπως και ο Σκόμπυ το παππού σας, το ίδιο θα πάθετε και θα πάρετε το δρόμο το γνωστό. Οπως οι πολεμικές αποζημιώσεις, το σχέδιο Μάρσαλ, οι επιδοτήσεις Ντελόρ και το πιο αισχρό τα ταμεία των συνταξιούχων, σε εσένα θα σου καταλογήσουν ευθύνες και σύντομα θα σε στείλουν από εκεί που ήρθες.

Εσένα τι σε νοιάζει η μωροδοξία σου θα έχει αίσιο τέλος αφού χρημάτισες πρωθυπουργός φέροντας στη πλάτη σου όλη αυτή τη κατάρα του λαού. Κύριε πρωθυπουργέ πρέπει να γνωρίζεις ότι η ιστορία έχει τις δικές της επιλογές και ως γνωστον διαθέτει εξώστη και γαλαρία και πλατεία μόνο για τους εκλεκτούς. Εκεί κάπου θα συναντηθείς με το παππού σου είμαι σίγουρος στη γαλαρία, γιατί είναι γνωστό ότι η ιστορία κυνηγάει το ψέμα και προβάλει την αλήθεια τελικά. Και οι δυο σας είστε ελλειπείς απέναντι στην ιστορία. Παππούς και εγγονός δυστυχώς. Οι ψεύτες δεν βλάπτουν μόνο τον ευαυτό τους, πολλές φορές καταστρέφουν λαούς.

Καλά δεν έχετε συνειδητοποιήσει τι ακριβώς έχετε πάθει. Οτι σας έβαλαν να βγάλετε το φίδι από τη τρύπα? Δεν διδαχτήκατε τίποτα από την ιστορία? Δεν μπορέσατε να καταλάβετε το ελάχιστο από όσα έπαθε ο παππού σας? Λυπάμαι, αλλά σύντομα θα διαπιστώσετε ότι δεν ήσασταν ποτέ πρωθυπουργός αλλά ένα πιόνι στο σκάκι. Εαν αυτό σας ικανοποιεί συνεχίστε να παριστάνετε το πρωθυπουργό.

Αλίμονο σ΄αυτούς που σε ψήφισαν.
Είναι γνωστό το ανέκδοτο "άλλο μου δείξες κι άλλο μου βάλες"

Πέμπτη 29 Απριλίου 2010

ΡΕ ΠΟΥ ΤΑ ΒΡΗΚΕ

Το τίτλο του κειμένου τον παίρνω από ένα χρονογράφημα του αείμνηστου Ψαθά που έγραφε τότε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ. Ρε που τα βρήκε που τα βρήκε και απάντηση δεν έπαιρνε στο ερώτημά του.


Βρισκόμαστε στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα και όλα γύρω μας φαίνονται ξεθωριασμένα. Ότι κληρονομήσαμε από τον περασμένο αιώνα ζητά λύσεις και έχει το στίγμα του επείγον. Δεν είναι ώρα να γίνουν συγκρίσεις, εάν όμως δεχτούμε ότι η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται, θα καταβληθούμε από μελαγχολία για το τι μέλει γενέσθαι.


Αυτό που τρομάζει τον καθένα μας είναι η ανεργία και θέλουν να την τοποθετήσουν ότι έχει διακυμάνσεις. Έτσι αποφεύγουν το σωστό μέγεθος σε ανέργους. Οι άνεργοι είναι συνυφασμένοι με την ελεύθερη αγορά που είναι επιφορτισμένη με ανεξέλεγκτες κλοπές και καταχρήσεις. Κάτι που δεν μπορούσε να το προβλέψει ούτε ο Μαρξ που εντοπίζει την υπεραξία και συμπληρώνει το κεφάλαιο.


Εδώ η ελεύθερη αγορά έχει ξεπεράσει κάθε όριο λογικής. Γίνεται λαβύρινθος και αναζητούμε το νήμα της Αριάδνης για να βρεθούμε στην έξοδο. Ένα που πρέπει να αναζητήσουμε είναι ο ηγέτης. Ο περασμένος αιώνας δεν μας άφησε κληρονόμο σε κανέναν τομέα, ούτε ιδεολογικό ούτε πολιτικό, ούτε οικονομικό. Εγώ δεν μπορώ να απαντήσω με σαφήνεια εάν ο ηγέτης γεννιέται ή φτιάχνεται στο διάβα της ζωής.


Αυτό που πιστεύω είναι ότι πρέπει να υπάρχουν πολύ σοβαρά προβλήματα και να δημιουργούνται συνθήκες για ακραίες λύσεις ακόμα και επαναστάσεις κι εκεί αναδεικνύεται ο ηγέτης. Πλαισιωμένος με συνθήματα που δίνονται στο λαό και τα κάνει σημαία.


Είναι γνωστό το σύνθημα που προβλήθηκε από τον Μαρξ και το έκανε επανάσταση ο Λένιν. Προλετάριοι όλου του κόσμου ενωθείτε. Χωρίς να παραλείπουμε τον Χίτλερ με την άρια φυλή.


Πολλά συνθήματα ακούστηκαν σε μεγάλη ένταση και επέφεραν λύσεις σε μεγάλα προβλήματα. Εμείς δεν αναζητούμε λοιπόν μόνο ηγέτη , αλλά θέλουμε να συνοδεύεται από συνθήματα και όπως όλα δείχνουν, έχουν στερέψει οι πηγές.


Αυτό που μας έχει μείνει είναι ο πατριωτισμός των ελλήνων και επειδή σε κάθε εποχή υπάρχουν συγκεκριμένα προβλήματα, θα πρέπει ο πατριωτισμός να προσαρμόζεται ανάλογα. Στη προκειμένη περίπτωση πρέπει να δοθούν ορισμένες εξηγήσεις για τη κατάντια που έχει η χώρα μας . Η φράση κατάντια τα συμπεριλαμβάνει όλα μέσα και πρέπει να καταγγείλουμε θεούς και δαίμονες γιατί θα βρισκόμαστε σε φαύλο κύκλο και πάντα σε αδιέξοδο, υποταγμένοι, άμοιροι και άβουλοι περιμένοντας το μάνα εξ΄ουρανού.


Και ο πατριωτισμός των ελλήνων σιγά σιγά θα ατονήσει ωσότου σβήσει τελείως, γιατί καθένας μας θα αισθάνεται ότι υπερισχύει η λωποδυσία και η απάτη. Τότε ο πατριωτισμός αχρηστεύεται ή εξελίσσεται σε επανάσταση. Εδώ ακριβώς αναδύεται ο ηγέτης που δεν θα έχει κομματική ταυτότητα παρά μόνο πατριωτισμό. Ο ηγέτης που θα έχει την καθαρότητα της δικαιοσύνης αποκτώντας το ηθικό έρεισμα και την έγκριση του λαού. Τότε τον περιμένει η ιστορία. Τον περιμένει ο ιστορικός να τον κατατάξει στους τιμημένους του έθνους. Τότε δικαιούται έναν ανδριάντα που θα τον στεφανώνουν αυτοί που δικαίωσε. Εκείνοι που τους είπε ότι έχουν κι αυτοί δικαίωμα στη ζωή και θα τον βρίζουνε οι λωποδύτες και κάθε παράσιτο της κοινωνίας, κάθε κοιλιόδουλος, κάθε σκουλήκι.


Θέλω να αναφέρω κάτι που γνώρισα όταν υπηρετούσα τη θητεία μου στο στρατό ως κληρωτός. Το 1950, δύσκολα χρόνια, και πολύ περισσότερο για όποιον είχε προσφορά στην εθνική αντίσταση. Είναι γνωστό το κάψω του στρατοπέδου που προμήθευε ότι είχες ανάγκη. Εκεί σε κάποιο σημείο του τοίχου ήταν αναρτημένη μια πινακίδα που αναφερόταν στην προσφορά. Μια ανακοίνωση που με εύρισκε σύμφωνο και έλεγε επί λέξη

«ο άνθρωπος δεν επλάστη μόνο για την ηδονή, επλάστη για τον ηρωισμό και τη δημιουργία»


Τη διαπίστωση αυτή την αξιοποιούσα και πολλαπλασίαζα τις υποχρεώσεις και τη σωστή της χρήση επειδή δεν είχα απομακρυνθεί από τα γνωστά γεγονότα του εμφυλίου και όσοι είχαμε υποστεί τους λανθασμένους ηρωισμούς χρειαζόμασταν πολύ κουράγιο για να δεχτούμε τις καθαρές έννοιες του ηρωισμού και της δημιουργίας. Το αναφέρω αυτό γιατί έχει ομοιότητες με τον πατριωτισμό των ελλήνων στην τρέχουσα κατάσταση που έχει επικρατήσει στη χώρα μας.


Η αβεβαιότητα του αύριο επιβαρύνεται από ασύστολα ψεύδη τουλάχιστον για εμάς που έχουμε ελλιπή μόρφωση. Είναι γνωστό ότι ο ψεύτης και ο κλέφτης το πρώτο χρόνο χαίρονται και αυτό θεό φοβίζει που θα έλεγε και η γιαγιά μου. Κάνατε ιδανικό τη ψευτιά και τη κλεψιά και τη χαιρόσαστε. Μια συμβουλή από τη πείρα που αποκτάς όταν διανύεις τα ογδόντα σου χρόνια . Εντοπίζω τα σφάλματα που διέπραξαν οι πολιτικές ηγεσίες και από αυτά το σοβαρότερο και ασυγχώρητο είναι ότι δεν υπολόγισαν τις συνέπειες που θα εμφανιζόντουσαν όταν δεν καλύπτονταν τα πράγματα πλέον από το μπαμπούλα του κομουνισμού. Πολύ περισσότερο στον οικονομικό τομέα. Αυτό που βιώνουμε εάν δεν είχε γίνει η ανατροπή αυτή ερωτώ θα είχαμε την ίδια μεταχείριση και απαξίωση από τους συμμάχους?


Ασφαλώς όχι. Αυτό έπρεπε να έχει προβλεφθεί και να έχουν ληφθεί ανάλογα μέτρα που να ισορροπούν προπαντός στον οικονομικό τομέα. Η συσσώρευση χρέους στα υψηλά μεγέθη είναι το σύνδρομο ότι θα μας βοηθήσουν γιατί μας έχουν ανάγκη. Αυτή τη φορά ατυχήσαμε. Τουλάχιστον εάν είχαμε αντιληφθεί σωστά τι θα γινόταν θα είχαμε αποφύγει τον εξευτελισμό.


Προσέξτε τώρα μην επιχειρήσετε να εξασφαλίσετε μια ευνοούμενη τάξη αδικώντας τη πλειοψηφία του λαού και δημιουργήσετε μεγάλες αποστάσεις και διαφορές με μια χτυπητή πλουτοκρατία. Με τόσο μεγάλες ταξικές διαφορές θα οδηγηθούμε σε τραγωδία και είναι γνωστό που τερματίζονται οι τραγωδίες. Εάν δεν τις προλάβεις τερματίζονται στο Γουδί. Προσέξτε γιατί οι νέοι δεν είναι αδιάφοροι. Παρακολουθούν τα τεκταινόμενα και αμφισβητούν τους πάντες και είναι πεισμωμένοι και όλο πιο πολύ απομακρύνονται από τον θεό γιατί γνωρίζουν ότι συν Αθηνά και χείρα κίνει. Μη βρεθούμε προ εκπλήξεων. Η πείρα μου με οδηγεί σε σκέψεις που εύχομαι να μην συμβούν γιατί όλα κάπως έτι ξεκίνησαν κάθε μια φορά...

Παρασκευή 23 Απριλίου 2010

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ Η ΙΘΑΚΗ ΤΟΥ.

Παρακολουθώντας τις οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα που συνδέονται με κέντρα αποφάσεων στον παγκόσμιο ιστό και τον Πρωθυπουργό να ακολουθεί το δρομολόγιο του ομηρικού Οδυσσέα, προσπαθώ να εντοπίσω σε ποιο σημείο βρίσκεται με το κανό του. Εάν έχει ξεπεράσει τις συμπληγάδες πέτρες, εάν έχει τυφλώσει τον Κύκλωπα, εάν είναι παγιδευμένος στο νησί της Κίρκης και έχει μείνει υποχείριο του ραβδιού της.

Εχουν περάσει 65 χρόνια που έληξε ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, που με τη λήξη του ακολούθησε ο εμφύλιος. Το βασικο στοιχείο του εμφυλίου ήταν η αντιμετώπισης της απειλής του κομουνισμού από τον οποίον απειλούταν η χώρα. Η πολιτική ωριμότητα όμως του παππού του που εντοπίζει τον κίνδυνο στο διαβρωμένο λαό και χωρίς ενδοιασμούς και υπεκφυγές θα το φωνάξει δυνατά "δεν επιλέγουμε τύραννο, τη τυρανία χτυπάμε". Κύριε πρωθυπουργέ μήπως πρέπει τώρα κι εσείς να φωνάξετε δεν επιλέγουμε τοκογλύφους τη τοκογλυφία χτυπάμε?

Πρωτεύον βέβαια είναι να ελευθερωθείτε από την Κίρκη, κομμάτι δύσκολο, αλλά όχι αδύνατον. Αρκεί να συνειδητοποιήσετε ότι είστε απόγονος του Οδυσσέα. Εκείνο που διαπιστώνω είναι ότι ο λαός περιβάλλεται από ποικιλλία τυράννων που χωρίς δισταγμούς γίνονται διαχειριστές της ζωής μας. Ακολουθώντας τακτικές προστατών σε γυναίκες ελευθέρων ηθών στη λαϊκή έκφραση τακτικές μπουρδέλου.

Παραμένει αδιευκρίνιστος ο ρόλος του Πρωθυπουργού και επειδή κάθε κρίση είναι σταυροδρόμι με την ιστορία και όση καλή πρόθεση και να έχετε εκείνο που μετράει είναι η σωστή έκβαση στη λύση των προβλημάτων, σε αυτό το σημείο που βρισκόμαστε, λάθη δεν επιτρέπονται και αν συμβούν δεν θα λησμονηθούν. Στιγματίζονται από την ιστορία.

Τελειώνοντας θέλω να υπενθυμίσω στο Πρωθυπουργό, ότι εμείς οι διαβρωμένοι από το μίασμα του κομουνισμού κατά τον παππού σου και όπως μας είχε κατατάξει σε τυράννους, η γενιά της αντίστασης, της ΕΠΟΝ και του ΕΛΑΣ στα γνωστά Δεκεμβριανά, όταν είχαμε εμπλακεί σε άνισο πόλεμο με τους εγγλέζους υπερασπιζόμενοι την ανεξαρτησία της χώρας, τραγουδούσαμε ένα τραγούδι που αυτή τη στιγμή είναι επίκαιρο. Με απλά λόγια δείχνει την ορθότητα του αγώνα μας, την ιδέα μας για την πατρίδα, την αξιοπρέπεια του λαού που αξίζει να ακουστεί και τώρα.

"Δεν μας λιγουριάζουν των εγγλέζων οι κονσέρβες, οι σοκολάτες και το άσπρο ψωμί, θα συνεχίσουμε ακόμα στη μπομπότα, χυλοτριφτάδες και όχι κατοχή"

Το τελευταίο στιχάκι θα το παραλείψω αποφεύγοντας ακρότητες παρόλο που ήταν αλήθειες.